14 Eduardus a Brunér. 



%avaa£ïïXa6^évov, de qvo Qvintilianiis I. 11. 7: sic appellatur sonus tïbiarum, 

 qvae praeclusis, qvibiis clarescunt, foram'mïbiis recto modo exitu graviorem 

 spiritum reddiint, aut credere necesse est aliqvot foramina aperta eoqve — 

 ut ob id ipsum fit in imaginibus tibiarum, qvarum foraminum loci plerumqve 

 non apparent, nisi illa clausa sunt — non aspeetabilia esse*); boc autem si 

 verius est, nibil conjici potest e locis foraminum apparentibus. Sed qvam- 

 qvam hoc esemplum a Wilmannsio allatum vix qvidqvam valet, neqve opinio, 

 qvam amplexi sumus de tibiis dextra et sinistra, monumentis refellitur, ho- 

 rum imaginibus tamen non ubiqve adjuvatur. Ubi enim tibiae geminae in- 

 aeqvalis sunt longitudinis **), modo sinistra ***), modo rursus, sed tamen, qvod 

 sciam, multo rarius, dextra ****) longior est qvam altera. Foraminum autem 

 obliqvorum signa raro accurate observari possunt. Talis igitur varietas est, 

 qvae universa vel a regionum et temporum et multorum ipsarum tibiarum ge- 

 nerum diversitate vel a qvadam in hisce imaginibus deformandis incuria ve- 

 terum f) repetenda videtur, ut, qvemadmodum difficultates omnes in singulis 



*) Hac in re observetur astare ad eas tibias, qvarum extremae partes conspiciuntur, 

 liominem lias Tongas tibias, qvae alte a tibicina sublatae sunt, digitis suis sustentantem et 

 fortasse paxillos foramiuibus iiisertos extralientem. Nam in tibiis antiqvis opercula forami- 

 num non sunt similia iis, qvae uostrorum temporum tibiae Labent, sed longe exstantia vi- 

 dentur iu f'oramcn immissa ac rursus plane de tibia detracta esse. 



**) Parium tibiarum cum plurima exempla inveniuntur, tum notabiles sunt imagines, iu 

 qvibus etiam utrimqve foramina iuter se aeqvaliter respondent, apud Viscontium, Mus. Pio- 

 Clement. tom. IV tab. XV, et apud Montefalconium in L'Antiquité expliquée, tom. II tab. 

 LXXXI. In illis tibiis, qvae non inflantur, foramina operculis tecta sunt, in his, qvibus cum 

 maxime canitur ad aram, in qvam ante immolationem merum defundit Imperator Trajanus, 

 et qvae totae sunt apertae (v. Qvintilian. XI. 3. 50), ideo tantum ipsa foramina cernuutur, 

 sed nusqvam opercula; qvod monuimus propter annotationem nostram superiorem. 



***) Vide ex. c. Viscontii Mus. Pio-CIement. tom. IV tab. XXV; Gerhardi commenta- 

 rios, ad qvos supra ablegatum est, anni 1845, tabulam XXXVI, imag. 3; Wieseleri libri cit. 

 tab. XIII imag. 6 (in corpore tabularum Hercul. et Pompej. supra citato imag. 13 ser. 2 

 pictur.); Weissii lib. c, II. p. 1317, fig. 529 b. 



****) Vid. ex. c. inter tabb. Hercul. et Pompej., ad qvas relegavimus, tab. 31 ser. 6 

 picturarum et imaginera, qvam proponit Richii lexicon s. v. Tibiae impares, qvae e génère 

 Phrygio est et conspicitur etiam apud Bartholinum p. 60. Euterpe geminas tibias, longiorem 

 dextra manu, aliqvanto breviorem sinistra tenet, sed neutram inflat, in Mus. Pio-Clem. tom. I 

 tab. B. 2, qvod annotavit Wilmannsius (p. 40); in qva figura sunt tibiae, qvae a dextra 

 parte est, foramina operculis longe eminentibus signata duo, alteri sex. 



t) Dicit Fortiagius in encydopaedia Paulyana s. v. Rhylhmica (VI. 1. p. 605): Unter 

 den auf uns gekommenen Abbildungen von antiken Instrumenten verdienen nur die den sorg- 

 fältigsten Stempel der Wirklichkeit an sich tragenden ägyptischen eine genauere Beachtung, 



