16 Eduardus a Beunér. 



tur etiam in hac annotatione Acronis: Lydis tibiis laeta cantabantur, Phry- 

 giis tristia, et sane ob eam causam, qvam haec verba continent, in laetis- 

 simo, qvem poeta describit, rerum statu et i7iter jocosi mimera Liberi tibiis 

 Lydiis locum opportunum fuisse fatendum est *). Atqve insuper qviddam ac- 

 cedit, qvod ab bis Horatii versibus omnem oflfeusionem avertat **). Inter ti- 

 bias, qvarum genera qvaedam Solinus enumerat 1. c, invenimus etiam: „Z?/- 

 dias, qvas et turarias dicimt'-'-, et earum fit mentio continue post complura 

 nomina item haud dubie acutarum. Hae tibiae qvod etiam turariae vocitatae 

 sunt, id explicationem desiderat. De turariis tum adhibitis, cum tus in ho- 

 norem deorum accensum est, ipsam appellationem testari liqvet. Id vero ad 

 qvaestionem non sufficit. In sacrificiis, cum victima aut hostia immolanda 

 esset, ante immolationem tura in ignem arae injiciebantur et merum super- 

 fundebatur. Hinc autem turarias vocatas esse non est verisimile; nam qvae 

 tibiae in bis sacrificiis auditae sunt, eae non tantum ad turis et vini injec- 

 tionem, sed ad totum sacrificium pertinuerunt; eaedemqve perlong-ae erant, 

 qvales eas videmus in imaginibus ***), i. e. clarissime et gravissime sonabant, 

 dum, ne qvid mali ominis in sacrificatione exaudiretur, cavebatur, qvare in 

 columnae Trajanae prostypis, ubi ante victimas immolatas vinum arae infun- 

 dit imperator, astante cum acerra turaria camillo, etiam tubae et cornua mili- 

 taria simul iuflantur ****). Sed moris fuisse notum est etiam iure et mero 



*) In conviviis Lydium modulum aclhiberi solitum memorat Plato de Republ. III. 10, 

 et convivalem proponit tibiam Lydiam Luciani Dialog. Mer. XV p. 322, qvod non praeterie- 

 runt editores Horatii. — Ceterum apud Platonem 1. c. harmonia Lydia non solum ^u|tijcorixij 

 vocatur, sed etiam fiaXaxyj et ^aXccQà, eademqve a Plutarcho (de Musica c. 15) o^sïa xkI 

 initrjÖBiog Ttçbg d-çTjvov, sicut Appulejus (Florid. IV. 17) Lydium qverulum dielt, eoqve 

 modulo primum usum esse Olympum ad canendum emu^dsiov Plutarchus ait, addens tamen 

 in nuptiis primum usurpatum seeuudum alios. Hunc modum reprebendens, a bellicosis viris 

 alienum esse vult Plato, sed contra Aristoteles (Polit. VII. 8. 7) omnium maxime convenire 

 putat institutioni puerili ötß to dvvaöQat xcöfiov r' â'jjêtv xal jiaidsiccv. Itaqve et varie 

 judicatur liic modus musicus, et fuisse apparet in ipso magnam varietatem. Sed nihil va- 

 riant judicia de acuto sono ejus et (si Donatum omittimus) tibiae Lydiae. 



**) Orellius offendit in Lt/dis iihiis. „Carmina tamen illa", inqvit, „in laudem veterum 

 dueum Romanorum Lydia harmonia canenda vix serio dixit, ut multis videtur, sed Lydis me- 

 rum est BTci&BTOv poëticum." 



***) V. librum Bartholini de tibiis veterum p. 190, 192, 196 et Richii lexicon s. v. 

 Tibia longa. — Etiam Phrygiis tibiis in sacrificiis hisce utebantur, cujus rei exemplum prae- 

 ter alia exstat in ea imagine Herculanensi, qvam ad locum Varronianum de re rust. I. 2 

 commemoravimus, in qva, dum hostia ad aram versus ducitur, vinum in iguem de patera 

 funditur. 



****) V. Montefalconii L'Antiquité expliquée, tom. 2, tab. LXXX et LXXXI (in qva 



