Qvaestiones Terentianae. 21 



mentiae vel permagnae alacritati alia huic rei conjuncta et insignis cantico- 

 rum investigandorum nota metrum varium aut, etiamsi siniplex, ne tum qvi- 

 dem non concitatum; qvapropter meris senariis lenibus et sedatis nllum can- 

 ticum compositum esse eqvidem cum Grysaro (p. 370) contra Wolffium (p. 

 29) uego. 



Etsi vero nemo infitias iverit canticum, si veteres ipsos audiamus, unius 

 secum loqventis Carmen esse, tarnen etiam post Hermanni et Wolffii de hac 

 re disputationes fuerunt Plauti editores, qvi fabularum liujus poetae liaud 

 pauca colloqvia cantica appellare non dubitaverint, velut Weiseus et Linde- 

 mannus; et qvod Gvilelmus Studemund contendit hac thesi proposita: „Pal- 

 liatarum romanarum cantica ab una tantum persona acta esse faiso crédi- 

 tât " *), idem seutire video virum qvendam doctum in commentariis Lipsien- 

 sibus, qvi inscribuntur ^.Litterarisches Centralblatt'-, anni 1866, p. 65, qvi 

 hanc definitionem Svetonii apud Diomedem 1. c: In canfiâs vna tantum de- 

 bet esse persona — in Plauti qvidem fabulas accommodari posse infitiatur. 

 At jure qvaerimus: errasse in tali re num est credibile Svetonium? Ac si 

 qvis forte hujus verba non intégra servata apud Diomedem esse opinetur, 

 nonne eam suspicionem diluunt, qvae de modo cantica agendi antiqvitus tra- 

 dita sunt? Id enim canticorum in comoediis tragoediisqve Romanorum pro- 

 prium erat, non modo ut canereutur, sed etiam ut verba et actio separata et 

 in duas personas divisa essent. Nusqvam autem proditum exstat duos plu- 

 resve simul in colloqvio actores a voce cantoribus mandata abstiimisse, in 

 gesticulando tantum occupatos; ne de ludis qvidem pantomimis; in his enim 

 histrio unus, persouam et vestem commutans, omnia agebat **), qvod gravi 

 documente est de canticis, imde pautomimi, qvi e multis argumento inter se 

 connexis canticis constabant, originem duxerant. Neqve in comoediis diver- 

 bia ulla cantata sunt, si qvid valet comparatio horum locorum Diomedis: p. 

 491 K.: Laiinae igifur comoediae chorum non habent, sed duobus membris 

 tantum constant, diverbio et cantico — et p. 490: Latine fabulae appellan- 

 tur sive fatibulae; in Latinis enim fabulis plura sunt (diverbia, qvae fan- 



*) De canticis Plaiitinis (Berolini 1864), ultim. pag. — Similiter de versibus Plauti 

 constituendis non in canticis solum, sod etiam in diverbiis disseruit Mauritius Crain sub hoc 

 titulo: UeJjer die Composition der Plau/inischen Cantica (Berolini 1865), qvi tarnen de vera 

 notione cantici saltem dubitat (p. 31 et 37). 



**) Cftr. Friediaenderus 1. c. p. 549 sqq. et in ejusdem „Darstellungen aus der Sit- 

 tengeschichte Roms in der Zeit von August bis zum Ausgang der Antonine'-', II. p. 314 sqq. 

 edit. 2. 



