22 Eduaedus a Brunér. 



tur, qvam) cantica, qvae camintur*). Atqve satis dilucide Donatus in li- 

 bello de comoedia: Diverbia histriones prommtiabant (non igitur cantabant). 

 Cantica vero temperabantiir modis, non a poeta, sed a perito artis )?iîmcae 

 fadis (canebantur igitur, qvamqvam non ab ipsis histrionibus, cantica tantum- 

 modo agentibus). Hinc etiam canticum graece dicitur ^lovaôla, ut ap. Do- 

 natum ad Hecyrae v. 816. Ergo acqviescendum est sine dubitatione in hoc, 

 qvae appellabantur cantica, ea non a colloqventibus inter se pluribus, sed ab 

 uno secum semonem intimum habente acta esse. Idqve qvivis canticorum in 

 coUoqviis Plautinis defensor concedere debebit, si ostendere nobis contigerit 

 melicas illas, ut videntur, in Plauto scenas ad uUam opinionem de diverbiis 

 vere cantatis non eas qvidem, sed ad aliud qvoddam explicationis genus viam 

 monstrare. 



Nunc qvaeramus, qvas ad partes comoediae cantus tibiarum pertinuerit, 

 qvi non sane canticorum tantum finibus continebatur. Donatus monet de fa- 

 bulis Latinis generatim in argumento Andriae (éd. Klotz, tom. I p. 5): Est 

 igitur attente animadvertendum, ubi et qvando scaena vaciia sit ab omnibus 

 personis, ut in ea chorus **j vel tibicen audiri possit: qvod qvom viderimus, 

 ibi actum esse finituia debemus agnoscere. Et in Plauti Pseudulo servus, 

 cui idem nomen est, in ultimo versu primi actus dicit abiens, ad spectatores 

 conversus: Tibicen vos inter ea hic delectaverit. Qvi duo loci satis probant 

 tibicinem inter actus comoediarum tibiis cecinisse. Qvamqvam non id nisi 

 „interdum" factum esse Hermannus ex iisdem locis colligit et post eum alii 

 statuunt ***). Atqve etsi Hermauni argumentatio in ea re levis est ****), et 



*) Verba intra parenthesis signum inclusa Reifferscbeidius, 1. c. p. 10, cum magna veri 

 similitudiue addidit. 



**) Chorus, qvi in tragicis Eomanorum fabulis palliatis e Graecis exemplis retinebatur, 

 id qvod Grysarus in commentatione, qvam saepenumero commemoramus, demonstrat, in hisce 

 fabulis Latinis inter binos actus ad tibias choraulae cantare solebat; cftr. Grysarus p. 398 — 

 400 et Friedlaenderus in Antiqvitatibus Marqvardtianis p. 542. 



***) Etiam Friedlaenderus 1. c. p. 539 : „/n Komödien ivurde der Zwischenakt biswei- 

 len mit Miisik ausgefällt''. 



****) Donatum sic interpretans: „Hoc videtur dicere, ubi in Latinis fabulis scena va- 

 cua sit, ut, si istae Graecae essent fabulae, chorus vel tibicen audiri possit, ibi actum fini- 

 tum debere intelligi": — plurimum tribuit his Vitruvii verbis in praefatioue libri V de ar- 

 chitectura: Graeci qvoqve poelae coinici, interponentes e clwro canticum. divisenmt spatia 

 fabularum; ita partes cicbica ratione facientes, intercapedinihus levant actorum prommtiatio- 

 nes: — et qvaerit: „quid est, quod hic Graecos tantum comicos, non etiam Latinos commé- 

 morât?" Id inde est, qvod ipsam inventionem separandi in fabulis actus plurcs respexit. 

 Qvare etiam (verbis utimur Hermanni p. 298) „c cUoro canticum dixit, carmen a choro can- 



