24 Eduardus a Beunér. 



stimabitur, qvi liaec nostra lecturi sunt, facillirae, ut speramus, concèdent recte 

 nos fecisse, si ad tibias in comoediis Terentii dijudicaudas etiam actuum in- 

 tervalla diligeuter respexerimus et, qvid tibiae bis locis cecinerint, e proxime 

 antegressis seqventibusve seu diverbiis seu canticis, qvae qvin tibiae vel qvasi 

 meminissent vel praenuntiarent, non potuerit fieri, aestimaverimus. Sed ut 

 dicanius, qvod sentimus, aut uulla fuit ipsi Plauto et Terentio ceterisqve poe- 

 tis fabularum in qvinqve actus vera divisio, qvae iis diserte ascribitur, aut 

 non tantum scena paulisper vacua relicta, sed etiam alio qvodam modo finis 

 actus significabatur, idqve, qvoniam aulaeum ante exitum fabulae non motum 

 esse constat, tibiis iutercinentibus fiebat, qvas jam post primum actum Pseu- 

 duli finitum spectatoribus delectandis inserviisse Plautus Pseudulum servum 

 testem fecit. 



Grande momentum in comoediis Romanorum musicae tributum esse inde 

 patet, qvod nomen ejus, qvi modos fecerat, cum tibiarum génère in didasca- 

 liis notatum est. Sed omuiuo cantica in his fabulis non ita multa sunt, in 

 Terentii Heautontimoruraeno tantum duo, in qvibusdam Plauti singula aut 

 uulla *), eamqve ob rem in qvaestionem venire debet, uum forte tibiae, prae- 

 terqvam qvod inter actus brèves per breve tempus sonuerint, etiam alios suos 

 locos extra cantica babuerint, id est in diverbiis; tametsi pravum esset cre- 

 dere cas per totas ubiqve comoedias aut per majorem barum partem sonos 

 edidisse. Qvae si etiam diverbiis qvibusdam comitatae sunt, non ideo haec 

 diverbia vere cautata putare necesse est, neqve cantica nomine falso appel- 

 lauda sunt, sed modulatius, qvam cetera diverbia, pronuntiata fuerint, comiti- 

 bus factis, vel perpetuis vel ex intervallo redeuntibus, tibiis, qvale genus pro- 

 nuntiationis recentiores recitativutn uominaverunt. Neqve perspicere possum, 

 qvales rhythnicas modulationes verborum, qvas nmsici temperaveriut, nisi bu- 

 juscemodi, Marins Victorinus qvodam loco a lyricis cantionihus distingvat **). 



diam sic pervenit, ut in ea non modo non inducalttr chorus, sed ne locus qvidem ullus jam 

 relinqvatiir choro. Nam postqvam otioso tempore fastidiosior speclaior effeclus, tune, cum 

 ad cantores ab actorihus fabula transibat, consurgere et abire coepisset, adrnonuit poetas 

 primo qvidem choros praetermittere, locu?n eis relinqventes, ut Menander fecit, hac de causa, 

 non, ut alii existimant, alia. 



*) Singula in Sticbo et Persa, nulla in Milite glorioso, Epidico, Poenulo, Carculione 

 esse videntur. 



**) De orthographia et de jnelrica ratione (Scriptor. Lat. rei metr. éd. Gaisford. p. 49, 

 apud Putsch, p. 2481): Inter Metricos et iMusicos propter spatia temporum. qvae syllabis 

 comprehenduntur, non parva dissensio est. Nam Musici non omnes inter se longas aut brè- 

 ves pari mcnsura consistere, siqvidem et brevi breviorem et longa longiorem dicant passe syl- 

 labam fieri: Metr ici autem, prout cujusqve syllabae longitudo ac br évitas fuerit, ita tempo- 



