28 Eduardus a Brunér. 



5. Itå me miserûm restitàndo, retinéndo 



Lassûm reddidérunt: 

 Vix éx gratulàndo miser iam eminéham. 

 Tandem âhii ad praetôrem. ïbi uix requiéui, 

 Rogô syngraphûm: 

 10. Datûr mi: ilicô 



Dedi Tyndarô. 

 Ille àbiit domùm. postquam id àctumst, 

 Eo prôtinus ad fratrém, mei ubi dlii sunt captiui: 

 Rogô Philocratem ex Ålide ecqiiis nôrit: hic extémplo 

 15. Exclamât, esse eum sibi sodalem: dico eum esse apûd me. 

 Hic ôrat opsecrâtque, eum sibi nt liceat uidére. 

 lussi ilico Ininc exùluier. inde dbii. ?iunc tu séquere, 

 Vt quôd me orauisti itnpetres, eum hôminem iiti conuénias. *) 



Non est canticum. Nam qvae Hegio expromit de gauclio sibi e re bene gesta 

 percepto et de hominum gratulationibus deqve Tyndari iu Elidem missione 

 et Aristopbontis, mutae in bac scena personae, desiderio Pbilocratis conve- 

 niendi, baec minime sunt ejusmodi, ut intelligatur actionem ea pantomimicara, 

 a vocis cantu separatam, reqvisivisse aut admisisse; et praeterea Aristopbon- 

 tem, qvem secum ducit senex, bis (v. 14 et 16) digito mönstrat spectatoribus 

 et in vers, duobus ultimis alloqvitur; qvalia numqvam is, qvi canticum agit, 

 sed semper secum omnia. At vero non sine causa verba modulatissima sunt 

 et tam vario metro: qvae prosecutae sunt tibiae. Etenim hae ceciuerunt etiam et 

 ante et post hoc diverbium, qvod interpositum est inter soliloqvia Ergasili et 

 Tyndari, qvae ambo cantica esse, qvod utriqve ars pantomimica praeclare 

 convenerit, asseveraverim. — Sed id, qvod in bis diverbiis Plautinis, qvae 

 non sine tibiarum cantu enuntiata videntur esse, pronuntiationem versuum mo- 

 dulatiorem et actionem alacriorem solito fuisse arguit, metrum dico et maxime 

 varium et melici simile, id signi non pari modo Terentii diverbiis Impressum 

 deprehendas: qvam ob rem admodum difficile est in hujus poetae comoediis 

 diverbia ad tibias modulata agnoscere, qvae tamen ne illis qvidem desunt. 



Qvoniam etiamnum id agimus, ut, cujusmodi locis in actionibus comoedi- 

 arum tibiae auditae sint, indicemus, et de ultimo fine fabularum et de ipsis 

 initiis actionis loqvi oportet, qvamqvam non erit, qvod posthac ad Terentii 

 fabulas oratio eodem revertatur, qvia nec hinc nec iJlinc aliqvid proveniet. 



*) Ex editioiie Brixii. 



