Qvaestiones Terentianae. 35 



Cillante, sed a cantore effeiebantur, qvodam modo declaraverit se idem velle, 

 ac si scripsisset: „diverbia in mediis canticis ab histrionibus" e. q. s., aut 

 alterum genus diverbiorum ad tibias pronuntiatorum aut simiil utrumqve signi- 

 ficari. Etenim qvod in praefatione Adelphorum Donatus de diverbiis addidit, 

 id certe aliqva ratione modorum musicorum, de qvibus ante loqvitur, habita 

 dixit. Adjecerim autem verbis reliqvis ante prommtiata sunt duo, qvae sen- 

 tentia desiderat: ad tibias. Nam qvantum verba Donati depravata sint, alter 

 locus, qvi est ad Eunuchum, ostendit, iibi commemoratio diverbiorum mentioni 

 canticorum praeposita est in codicibus manu scriptis, qvi hoc loco ne diver- 

 bia qvidem servaverunt, — qvae vox, qvia in ceteris suis omnibus praefatio- 

 nibus Donatus de diverbiis simul et de canticis meminit, pridem ab arte cri- 

 tica restituta est, — sed proverbia habentes, produut, qvantopere sententia 

 scriptoris li))rarios et posteriores g-rammaticos olim fugerit, ut occasio aperta 

 fuerit mutationibus et correctionibus falsis, qvibus eo tandem perventum est, 

 ut isti correctores non modo sibi, verum etiam omnibus, qvod sciam, philo- 

 logis recentiorum temporum persvaserint Donatum, ubi in praefationibus can- 

 tica et diverbia eodem loco nominat, diverbia semper sic dixisse omniuo eos 

 versus fabulae, qvi canticorum non essent, ut hoc fît apud Diomedem 1. c: 

 Lutinac comoediae — — — duobus memhris tantian constant, diverbio et 

 cantico. Nec vero solum proverbia mendosissime scriptum est, sed non mi- 

 nus falsum videtur multa, de qvo Wolffius, leni utens judicio, p. 7: „7milta 

 juxta saepe fortasse displiceat". In verbi hic profecto inepti locum substi- 

 tuerim, et sane verisimiliter, modidata, e qvo, praesertim per compendium 

 scripto, alterum vel fortuito scripturae errore oriri potuerit, qvo facto, cum 

 illud: Diverbia multa saepe pronuntiata sunt ne intelligi qvidem posse vide- 

 retur, corrector excogitaverit proverbia. Qvae autem ad Adelphos Donatus 

 tradidit, ea scripta esse apparet, cum suis oculis vidisset volumina vetera, 

 qvae initio scenarum canticum mutatis modis et diverbia modulata vel canti- 

 cis immixta vel separatim posita continentium, ut eas diversas partes distin- 

 gverent et suae qvamqve personae assignarent, annotatum haberent ad nomen 

 personae, oui canticum agendum erat, M. M. C, ad earum autem nomina 

 personarum, qvarum haec diverbia erant, D. M., hoc est — non enim dubito 

 sic interpretari — diverbimn rnodulatum. Ad has res exemplis probandas se- 

 qventia pertinebunt, ubi etiam qvaerendum suis locis erit, etiamne ea, qvae 

 in aliis praefationibus Donatus simul de canticis et de diverbiis attulit, ita 

 plus minusve, ut qvae apud eundem ad Adelphos et Eunuchum dicuntur, 

 accipienda sint. 



In Adelphis actus 3:ii scenae 2:ae versus 1 — 21 (versus fabulae 299 — 



