-W' Qvaestiones Terentianae. 43 



Canticis investigandis hic qvoqve Wolffius satis bene praeiit, ut non jam 

 nova reperire, sed ad reperta illustranda tamen nonniliil novi disputare atqve 

 etiam qvoddam non recte agnitum exterminare liceat. Primum canticiim agit 

 Gnatho parasitus in act. 2:i se. 2:ae v. 1—22 (v. f. 232 — 253) et deinde, 

 post Parmenonis servi, qvi illum non animadversus audit, interjectum diver- 

 bium versus unius, in v. 24—33 (v. f. 255 — 264). Id, qvod interponit Par- 

 meno versu integro: Scitian herde hominem! Hic Mmines prorsum ex stùl- 

 tis insanôs facit, cur pro modulato ad tibias diverbio habeatur, ratio singu- 

 laris qvaedam et necessaria non apparet, sed exemplorum collatione aliorum 

 id concludi debere videtur. Intercapedinem hoc brevi soliloqvio factam se- 

 cuta certe est mutatio modorum ipsius cantici: hoc enim postqvam ante sep- 

 tenariis trochaicis processit, jam continuatur iambicis septenariis, aliqvanto, 

 qvam illi sunt, alacrioribus et hilarioribus : qvibus parasitus magnam sibi in 

 macello a venditoribus praestitam observantiam et novam sectam Gnathonico- 

 rum ibi a se conditam gloriatur, cum in superiore parte cantici, qvid stultus 

 et intelligens differrent, exemplis declaravit. — Tum in act. 2:i se. 3:ae v. 

 1 — 12 (v. f. 292—303) inest cum intertexto longiore Parmenonis diverbio 

 canticum Chaereae, qvod in hune numerum retulit, etsi dubitanter *), Wolf- 

 fius. Breve hoc qvidem est, sed certum ideo canticum, qvod et positum est 

 in proxima vicinia perlongi, qvod est Gnathouis, et in actu ex nostra sen- 

 tentia qvarto gemellum sibi habet alterum ejusdem Chaereae proprium, qvod 

 item non amplius octo versibus comprehenditur; in qvo ut adolescens, vo- 

 luptate amoris fruitus, gaudio triumphat, ita in hoc priore se praebet perdite 

 incensum aspectu subito pulcherrimae virginis, qvam ex oculis amissam qvae- 

 rit. Concesso autem, qvod concedendura est, etiam hoc soliloqvium Chaereae 

 canticum esse, dignum videtur, ad cujus rationem lectores attendant, inser- 

 tum diverbium Parmenonis. Etenim in his: 



CH. fàciem pidchram! Déleo omnis dehinc ex animo midieres: 



Taedét cotididnarum harum fùrmarum. PA. Ecce autem ålterum! 



Néscio quid de amôre loqidtur: o infortimatüm senem! 



Hic uérost, qui si occéperit, 



Ludûm iocumque dicet fuisse illum ålterum, 



Praeut hùius rabies quaé dabit! 



ultimum verbum Chaereae commiscetur elisione cum primo Parmenonis, et 

 hujus diverbium ab iambicis octonariis in eam varietatem metri abit, ut haec 



*) V. tabulam canticorum in extremo libro ejus adjectam; ubi etiam signum interroga- 

 tionis apposuit indicato a se in prima scena Adelphorum cantico, de qvo supra diximus. 



