Qvaestiones Terentianae. 45 



longitudine temporis semet fallendi eripuisset. Intactum mentlum reliqvit Fleck- 

 eisenus, qvi actibus recte distribuendis alla absurda sustulit. Sed hoc qvo- 

 qve Vitium perfacile tollitur, si initium actus 4:i repetitur a v. 539. Ubi 

 etiam régula adhiberi potest, qvam Donatus posuit in argumento Andriae: 

 Esf igitw attente animadvcrtendum, ubi et qvando scetia vacua sit ah omni- 

 bus personis: — — — ibi actum esse finitum debemiis agnoscere. (Cfr. p. 

 22 supra). Nam ad scenae superioris versum paenultimum Chrêmes, post 

 ultimum Dorias et Pythias discedunt. Neqve erit, qvod cuiqvam displiceat 

 brevitas actus 3:ii, cui sic versus modo supersunt 148, qvemadmodum Adel- 

 phorum secundo sunt 133 et Hecyrae eidem actui 83. 



Redimus ad cantica, Nullum est in actu tertio. Seqvitur in qvarto 11- 

 lud, de qvo mentio jam facta est, Chaereae, qvod continetur hujus actus sce- 

 nae 2:ae (adhuc appellatae 5:ae act. 3:ii) versibus 1 — 8 (v. f. 549 — 556). 

 A trochaicis septenariis duobus orsum, mox in iambicos primum septenarios, 

 deinde octonarios transiens, victoriam cantat tanta alacritate, ita refertum feli- 

 citate amatoria et gestui acerrimo opportunitatem offerens, ut, etsi breve est, 

 minime ambiguum videatur, qvin sit canticum. Et dixit praeter Wolffium 

 Benfejus. — Sed sicubi admodum breve canticum allatum est a Terentio, 

 proxime aut antecessit aut seqvitur aliud, et sic hujus carminis brevitas nun- 

 tiat aliud qvoddam non longe abesse. Ideo qvoqve canticum existimandum 

 id nobis videtur, qvod in act. 4:i se. 3:a (vulgo l:a), in v. f. 615 — 628, 

 Wolffius non sine aliqva dubitatione notavit, Grysarus vero ob eam rem, qvod 

 non est personae in fabula eminentis hoc soliloqvium Doriadis ancillae, can- 

 ticum esse negat (p. 370). Supra mouitum est contra legem illam a Grysaro 

 propositam, qvod monendum erat, ac ne in bac qvidem comoedia canticum 

 nisi unius est de tribus actoribus principibus *). Wolffius qvidem id dicit 

 (p. 47) „obstare, qvod (nihil nisi) expositio esse videatur rei apud militem 

 gestae" Doriadis sermo: at vero id potius svadet, ut cantico Chaereae adjun- 

 gatur et in eodem reponatur génère: namqve ut Chaerea in superiore scena 

 cantico, qvid intra aedes Thaidis factum esset, spectatoribus praenuntiabat, 

 douée singula accommodatius perseqvi colloqvio cum Antiphone inciperet, sic 

 cantico ea, qvae eodem tempore ab alla parte extra scenam in coena militis 

 acta erant, ancillae loqvacitatem spectatores certiores facientem poeta induxe- 

 rat, qvi ad res, qvae in scena non aguntur, gratiore modo narraudas ter in 

 Hecyra forma cantici, bis feminae tributi, usus est. Persvadent deniqve hoc 



*) De liis in praefatione Donatus ait: In hac comoedia qvi personam Parmenonis acior 

 sustinet, pritnas habet partes: secundae sunt Chaereae: terliae ad Phaedriam spectant. 



