48 Eduardus a Beunér. 



Terentii credi debere dissent, ab ipsis tibiis autem, qvas inter gravitatis et 

 acuminis discrimen non statuit, nuUum argumentum petit (p. 594 sqq.). Una 

 est res, cujus ratione habita id, qvod Codices Terentii de Eunuchi tibiis an- 

 notatum habent, mancum videatur. Etenim post illud tibiis duabus dextris 

 deest in didascalia vox tota, qvae addita significat, ut ex titulis hujus gene- 

 ris, qvi supersunt, atqve etiam e verbis praefationum Donati satis intellectum 

 est, fabulam eo, qvod nominatur, génère tibiarum solo modulatam fuisse *). 

 At sine dubio excidit hoc ipsum additamentum usitatum, neqve nomen alia- 

 rum tibiarum, qvae piaeter duas dextras adhibitae essent. Supplementum enim 

 non continetur ullum in Donati „tibiis dextra et sinistra"; qvae, insolito modo 

 ita appellatae, eaedem sunt, qvas veteres impares nuncupaverunt. Eunuchum 

 tibiis duabus dextris totam actam putari neqve cantica vêtant neqve reliqvae 

 partes comoediae, modo in fabulis comicis vim contrariam illi, qvae in scripto 

 Donati de comoedia dextris tibiis tributa est, earum fuisse judicemus. Pri- 

 mum canticum et qvartum ridicula sunt, et qvamqvam, qvae de Sarranis in 

 Sticho Plauti usurpatis diximus, ea fidem facere videntur modos his in canti- 

 cis duobus etiam ad eas tibias fieri potuisse, tamen nulla ratio est dubitare, 

 num laetum et rebus jocularibus aptum dextrarum acumen in eadem conve- 

 nerit. Qvi vero dubitatioui locus erit in canticis altero et tertio? Qvorum 

 huic, — qvod conjunctum est cum diverbio modulato, qvod praecedit, Anti- 

 phonis, — sane ad nullum aliud tibiarum genus^ nisi qvod levitati et laeti- 

 tiae maxime omnium accommodatum esset, modis semet dignis exsultare lice- 

 bat, illud autem sagitta Amoris reeens vulnerati adolescentuli non graviores 

 curas aut justiores imprecationes proponit, qvam qvod semel visam puellam 

 statim e conspectu amisisset. Ac si actuum principia et ceteras partes con- 

 templamur, ad risum facta se omnia ostendunt: nusqvam in discrimine versa- 

 tur humana félicitas: de meretricis amore donis inter se contendunt Phaedria, 

 in qvo amor numqvam serio repudiatus cum virili contumacia certat, et miles 

 ignavissimus : clamores toUuntur propter falsum eunuchum, sed ii ipsi ridendi. 

 Sic sunt omnia; qvae longius perseqveremur singillatim, nisi supervacaneum 

 id jure videretur. Ne multa, difficilius est perspectu, ubinam ea sit „gravi- 



*) Ritschelius (Parerg. p. 265 sqq.) formain accusativi toiam, qvam habet Sticlii di- 

 dascalia, et propter qvam ibi sine dubio recte supplevit modulatus est, veram esse putat etiam 

 in Terentii fabularura titulis. Sed persvadet Dziatzkius (p. 592 sqq.) in his, in qvibus mo- 

 dos fecil scribi semper oporteat, novam sententiam, brevissime. ut fit in didascaliis, prolatam 

 et olim, ut videtur, in nova linea scriptam, incipi post nomen ejus, qvi modos i'ecerat; ut 

 in Eunuchi titulo, addito vocabulo qvod deest, legendum sit: Modos fecit Flacciis Claudi. 

 Tibiis (Bembinus TIBIS) duabus dextris iota (i. e. acta est). 



