50 Eduaedüs a Beunéb. m 



mis oniata canticis fîät^'^, de iis, qvae qvondam fuissent nec jam homines 

 uosseiit, locutus videtur, sic ea, qvae in commentariis ad locos, qvi cantica 

 continent, annotata nunc leguntur, actionis acris et mimicae mentionem inter- 

 diim facere soient (valut ad Andr. v. 183, Eunuch, v. 232 sqq. et 549, 

 Adelpil. v. 299), sed nullum ibidem verbum de cantico. Et ubi tamen semel 

 in commentariis relicta mansit cantici vel monodiae nominatio (ad Hecyr. v. 

 816), annotatum est ad hujus cantici versum ultimum: „Hoc eo tradu vocis 

 et ea aeqvanimitate dlcendum, qvali" e. q. s., ut videatur, qvi id consilium 

 dedit, recitationibus scholasticis potius qvam arti histrionali consulere voluisse, 

 canticorum vero in scena agendorum rationis veteris scientiam nullam prae- 

 beat. Nec plus de diverbiis cantico insertis qvam de cantico norat, qvi ad 

 interiocutionem cantici cevtissimi (ad Eunuch, v. 254) hane stulte posuit an- 

 notatiunculam : „Mire Terentius long-ae orationi interloqvia qvaedam adhibet, 

 ut fastidium prolixitatis evitet". Cum ita se habeant apud Donatum ea, qvae 

 ad cantica attinent, nonne, qvae ad tibias, in eadem ratione esse possunt? 

 Qvorum si qvid pugnat cum rebus evidenter aliunde exploratis, non debet 

 his opponi Donati auctoritas, neqve id ipse sic dixisse, sed aliqvis eorum, 

 qvos commentariis ejus recoqvendis operam dédisse videmus, censendus est. 

 Cantica singula potius jam ipse Douatus saepe ignoravisse et de his carmi- 

 nibus deqve rationibus scenicis eo pertinentibus ita semper, ut de rebus a sui 

 temporis usu alienis, locutus esse credi sane potest. Nam etiamsi fabulas 

 comicorum palliatas seculo qvarto et qviuti iuitio agi nondum desitas esse 

 testimonia exstant *), haec actio tamen mutata fuit, et canticorum tunc talis 

 fere, qvalis ceterarum fabulae partium, fuisse videtur**). — Non fortuitis 

 tantum erroribus a librariis perturbata, sed correctionibus de industria tenta- 

 tis corrupta haec sunt, de qvibus nunc agetur; ubi etiam licet suspicari, qvae 

 causa fuerit et ratio emendationum falsarum. Qvi enim illud de Eunucho sic 

 scriptum reliqvit: „Acta est — — — modulante Flacco Claudii tibiis dex- 

 ira et sinistra ob jocidaria vel midta permixta (jrcwitate'-'-, is dextras gravi- 

 ter, id qvod idem ad Adelphos indicavit, et sinistras contra acute et hilariter 

 sonuisse se compertum, nescio unde, habere credidit: is igitur cum tibias duas 

 dextras Eunucho tribui legisset, nec vero jocularis comoediae ratio Judicium 



*) V. ea in Friedlaenderi Darstellungen aus der Sittengeschichte Roms, II. p. 306 ed. 

 2, ann. 1. 



**) V. supra p. 23 et ibi annot. 4. Cftr. vero etiam Wolffius p. 20 sq., ubi, verba Dio- 

 medis, qvae sunt in extrema parte capitis de poematibus p. 492 Keil., interpretans, comoe- 

 diam hujus grammatici tempore „ad recitationem fere solam relapsam esse, ab omni cantu et 

 pantomimica gesticulatione abalienatam", jure opinatur. 



