Qvaestiones Terentianae. 53 



modos facienie Flacco Claiidii filio *) tibiis Serrants, totaqve diverbiis face- 

 tissimis et gestum desiderantïbus scenicum et svavissimis ornata canticis fuit. 

 Circumspicientibus nobis, qvae essent cantica, primum eorum, qvod nec 

 Wolffiiis nec alii commemorarunt, satis manifestum visum est. Continent id 

 cum immixto diverbio versus fabulae 179 — 192 vel v. 1 — 15 scenae 2 actus 

 2 (ex actuum recta descriptione recentiore, antea se. 4 act. 1). Agit hoc 

 canticum Geta servus, qvi, cum necopinato herum reducem in portu conspexit, 

 per scenam accurrit et interdum gradibus sustentis angorem et timorem enun- 

 tiat. Eum postqvam se proripientem Antipho vidit et sollicitas Phaedriae 

 monstravit (v. 177 sq.), canticum iucipit, qvod hic ponimus una cum versi- 

 bus, qvi proxime seqvuntur, duobus. 



GE. Nûllus, Geta, ni iam àliquod tibi consilium celere réperies: 

 lia nunc inparâtiim subito tänta te inpendént mala: 

 Quae néque uii deuitém scio neque quô modo me inde éxtraharn: 

 4. Nam non potest celàri nostra diûtius iam audâcia. **) 



6. AN. Quid nam ille commotâs uenit? 



GE. Tum temporis mihi punctum ad hane rem est: érus adest. AN. 



Quid istüc malist? 

 GE. Qtiöd quom audierit, quod eins remedium inueniam iraa'mdiae? 

 Löquar? incendam: täceam? instigem: pur g em me? laterém lauem. 

 10. Heu me miserum: quom mihi paueo, tum kntipho me excrûciat 



_^^ animi: 



JÊÊÊÊf Eins me miseret, ei nunc timeo, is nunc me retinet: nam äbsque 

 J^^^ ^0 esset, 



^ Rede ego mihi uidissem et senis essem ültus iracündiam: 



Aliquid conuascissem atque hinc me cônicerem protinam in pedes. 

 AN. Quatn nam hie fugam aut furtum parat? 

 15. GE. Sed ubi Antiphonem réperiam? aut qua quaérere insistäm uiam? 

 PH. Te nominal. AN. Nesciô quod magnum hoc niintio expecto ma- 



lum. 

 PH. All, sänun es? CE. Domum ire pergam: ibi plûrimumst. 



*) Proximum verbum perperam apud Donatum additum esse constat. Atqve Flaccum 

 Claudi non libertum, ut vulgo dicitur, sed servum Claudii fuisse perspexit Wilmannsius et 

 demonstravit p. 35 sq. 



**) Versum qvintum (Quae si non astu prôuidentur, me aùt erum pessicm dàbunt), qvi 

 Andriae est versus 208, hue in libris transpositum exterminavit Fleekeisenus, cujus recen- 

 sionem in versibus Terentii afiferendis, ut ante dictum est, accuratissime seqvi constituimus. 



