Qvaestiones Terentianae, 55 



Reueréri saltem! non pudere! o fäcimis audax, ô Geta 

 Monitor! GrE. Vix tandem. DE. Quid mihi dicent aùt quam cau- 

 sam réperient? 

 5. Demiror. PH. Ätqui réperiam: aliud cüra. DE, An hoc dicét 



mihi: 

 „Litdtus feci, lex coègif-^? audio, fateôr. GE. Places. 

 DE. Verum scientem, täcitum causam trädere aduorsdriis, 



Etiämne id lex coegit? PH. Illud durum. GE. Ego expediäm: 



sine. 

 DE. Incértumst qiàd agam, quia praeter spem atque incredibile hoc 



mi ôbtigit: 

 10. Ita sum inritatus, änimum ut nequeam ad cögitandum instituere. 



Quam ob rem ömnis, quom secündae res sunt mdxume, tum md- 



xume 

 Meditdri secum oportet, quo pacto ädvorsam aerumnäm ferant. 

 Pericla, damna péregrc rediens sémper secum côgitet 

 Aut fili peccatum aût uxoris mortem aut morbum filiae, 

 15. Communia esse haec, néqiàd horum umqvam dccidat animö nouom: 



Quidquid praeter spem euéniat, omne id députare esse in lucro. 



Demiphonis oratio laesae majestatis et graviter commotae irae paternae iniagi- 

 nem exhibet cantico et pantoniimica arte profecto dignam. Diverbium vero, 

 ludificantis contumaciae et audacis consilii plenum, qvod iis locis allatiim est, 

 ubi tacitum parumper vel minantis vel meditabundi aspectum praebere irati 

 et solliciti patris et heri fuerit, tam crebro est tam brevibus cantici partibus 

 interpositum, ut pro cantico tarnen hoc putare non possemus, nisi jam supra 

 exstarent exempla verborum cantici et diverbii per elisionem vocalis conglu- 

 tinatorum, sicut hie (v. 5), isqve proximus contextus et membratim concisum 

 dicendi genus explicationem in eo haberent, qvod hujus qvoqve cantici diver- 

 bia ad tibiarum raodos nusqvam interruptos haud dubie dicebantur *). — Nee 

 minus ad tibias diverbium pronuntiatum est alterius cantici a Wolffio mon- 

 strati, qvod cum interlocutionibus continetur act. 4:i sc. 6:ae (olim non recte 



*) Non sufficit explicatio Wolffii, gestu effectam retardationem et moram causam prae- 

 texentis, cujus ex. gr. hoc de cantico omnia verba afferamus: „Contra canticum esse dixerim 

 orationem Demiphonis 2, 1, vss. 1 — 16, irascentis de filii nuptiis se inscio factis et secum 

 deliberantis, quid filius sit incepturus. Interjiciuntur verba Getae et Phaedriae a seue non 

 conspectorum, sed audientium, quae ipse loquitur. Plurimus hie necessarius erat gestus, ne 

 breviora haec verba pûtes". 



