56 Eduaedus a Beunée. 



habitae act. 5:i sc. l:ae) versibus 1—11 (v. f, 728 — 738). Verba Sophronae 

 nutricis, qvibus saepius interloqvitur, dum mulier eum non videt, Chrêmes, 

 num sint canticum, dubium videtur Grysaro (p. 370) propter eandem ratio- 

 nem, qvam in personarum fabulae inferiorum canticis bis supra attigimus *); 

 hoc vero soliloqvium, gravissimo loco prolatum, ad nodum fabulae solvendum 

 viam parat et omnibus numeris, qvi necessario sunt spectandi, justum canti- 

 cum se ostendit: modo ut concedatur, id qvod lectores moniti haud repu- 

 gnanter facient, tibias interlocutionum brevium, passim in mediis sententiis et 

 in Ultimi versus fine intextarum, non minus qvam ipsius cantici comités fuisse. 

 Brevitas hujus cantici, prope qvod nec ante nec post est aliud, in pro- 

 pinqvo saltem cantu tibiarum qvasi compensata est, qvoniam ultimam scenam 

 actus 4:i hoc canticum introducit. Praeterea autem cantum inter actus secu- 

 tum excepisse videtur diverbium ad tibias prouuntiandum. Digna enim tibiis 

 haec erat, qvae a Demiphone sene, postqvam fraude a Geta circumventus 

 argentum Phormioni expendit, expromitur sapientia, assentante Geta serve 

 cum occulta irrisione: 



DE. Nostràjyte culpa fücimus ut malös expédiât esse, 

 Dum nimhim dici ms bonos studémus et benignos. 

 Ita fûgias ne praeter casam, qiiod äiimt. nonne id sät erat, 

 Accipere ab illo inmriam? etiam argéntmnst ultro objéctum, 

 Vt sit qui niuat, dum aliud aliquid fldgiti conficiat. 



GE. Planissume. DE. Eis nunc praémiumst, qui récta praua fåciunt. 



GE. Verissume. DE. Vt stultissume qiiidem Uli rem gesserimus. 



Nec minus decebat ad tibias jam exterreri a Geta senem, donec ad mala 

 praecavenda de scena abeat (v. 8—12); qvo facto servus secum haec délibé- 

 rât, qvae non canticum, sed continuatum diverbium modulatum esse possunt: 



Argéntum inuentumst Phaédriae: de iûrgio silétur: * 



Prouisumst, ne in praeséntia haec hinc åbeat: quid nunc pôrro? 



Quid ßet? in eodém luto haesitds: uorsura sölues, 



Geta: praesens quod fuerdt malum in diem dbiit: plagae créscunt, 



Nisi pröspicis. nunc hinc donmm ibo ac Phdnium edocébo, 



Nequld uereatur Phormionem aut huius oratiönem. 



*) De hujusce fabulae personis Donatus narrat: Primas in ea partes, ul ipse poeta pro- 

 fessus est [prolog, v. 27J, tenel Phormio; secundas Geta, tertias Demipho; subinde ceteri, 

 prout cujusqve actus ostendit. 



