Qvaestiones Terentîanae. 61 



tibiis eg'uisse, qvam canticum, liuic autem, ut inceclit graviter atqve minaci- 

 ter, idoneas, si ulli, Sarranas fuisse, non item altéras, qvae, qvandoqvidem 

 in scena unus tibicen sive pythaules adesse solebat, qvi, qvo major vis soni 

 esset, duas simul tibias iufiabat, non ita videntur serium cum joco miscuisse, 

 ut nunc illud solum cum sua gravitate sonaret, nunc bic per se separatim 

 luderet, sed, qvod etiam ex Heautontimorumeno apparebit, medium inter duo 

 contraria tenuisse, utriusqve significationis hoc modo participes; in eo autem 

 cantico, qvod Sostratae est, qvestus et lamentatio hujus, qvae maesta et spe 

 orbata progressa est, et in diverbiis interpositis admiratio dubitantis Cbreme- 

 tis, qvi nutricem filiae subito videt et tandem agnoscit, proponuntur, qvae 

 omnia sunt minime jocosa, sed contra qvam maxime severa et séria. Ex iis 

 vero canticis brevibus, qvorum unum tribuimus Antiphoni in actu tertio et 

 alterum Getae in qvinto, illud solliciti et anxii animi est, hoc e contrario 

 gaudio abundantis, et utriqve Sarranae convenerunt, qvibus non solum in tri- 

 stibus rebus, verum etiam in laetis utebantur, ut déclarant, qvae supra expli- 

 cata sunt de liarum tibiarum usu in Sticho Plautina, qva in comoedia can- 

 tico Pinacii servi, laetissimum nuntium apportantis, conspicua similitude est 

 cum brevi hoc Getae. Deniqve diverbia ad tibias modulata, qvae indicavi- 

 mus, etiamsi tibiis imparibus apta, at etiam Sarranis fuisse dicenda sunt. De 

 qva re deqve musica ceteroqvin in Phormione prolata nihil addimus, ne in 

 qvaestione tali plura dicamus, qvam necesse est. Superiora sufficiant ad il- 

 lud probandum, verisimilius videri, qvod de tibiis hujus fabulae Donatus ha- 

 bet, qvam qvod libri e Calliopii recognitione, qvae ad nonum seculum refer- 

 tur^, pendentes offerunt. Aliter, ac nos, viri docti omnes, qvorum sententiam 

 vidimus, de bac re judicarunt, qvi didascaliae Calliopianae qvam Donato cre- 

 dere maluerunt propter varias ac diversas rationes, qvas enumerare non atti- 

 net *), sed communiter ob eam causam, qvod de canticis hujus comoediae aut 

 nihil aut non satis accurate qvaesiverunt. — Unum restât, qvod breviter elo- 

 qvamur. Huic fabulae aliis temporibus alias tibias fuisse qvispiam conjecta- 

 verit, et eo magis qvod in narratione Donati atqve etiam in didascaliae reli- 

 qviis libri Bembini memoria duarum actionum fabulae, qvarum prior anno u. 

 c. 593, posterior a. 613 fuit, continetur **). Nec vero adhue bac via inter 

 Donatum et Terentii codices de tibiis Phormionis dijudicare doctis placuit, 

 idqve jure. Causae autem, cur ita sentiendum sit, générales — ne qvid sin- 



*) Cftr. praeter editores Boeckhius p. 169, Benfejus p. 69, Wilmannsius p. 47, Dziatz- 

 kius p. 72, Koblius p. 55. 



**) Cftr. de his rebus Geppertus p. 561 et Dziatzkius p. 70 — 72. 



