62 Eduaedus a Brunée. 



g-illatim de hac comoedia adjiciamus — prorsus eaedem sunt, qvarum ratione 

 habita negandum est tibiarum genus Heautontimorumeno semel ab artifice 

 uiusico datum postea mutatum esse; qvam ad fabulam jam transimus. 



IV. Heautontimorumenos acta est, secundum codicem Bembinum, 

 primum tihiis imparibus, deincle diiabiis dextiis; eodemqve redeunt, qvae sunt 

 in libris Calliopianis vetustioribus, prima pro primum habentibus, nullius vero 

 momeuti sunt majores varietates junioribus eorum per grammaticos et libra- 

 rios illatae *). Donati praefationem et commentarios ad banc fabulam non 

 exstare notum est. 



Cantica suut duo, qvorum utrumqve a Wolffio notatum et extra omnem 

 dubitationem, etsi hic qvoqve tacent editores et interprètes, ponendum est. 

 Prius compreheuditur actus l:i scena 3, qvae ultima est (perperam a pleris- 

 qve vocatur act. 2:i se. 1), i. e. versibus fabulae 213 — 229, posterius act. ^ 

 3:ii se. 6 (qvae maie **) plerumqve iuscribitur IV. 2), h. e. vers. f. 668 — ,, 

 678. Agit illud Clitipho adolescens, hoc Syrus, audax et astutus servus. 

 utrumqve versuum iambicorum octonariorum et sine interlocutionibus est. 

 Plura non sunt cantica in hac stataria (prolog, v. 36). — Neqve nisi unum 

 diverbium modulatum annotabimus, etiamsi, id qvod vix dubitamus, plura sint. 

 Postqvam Clitipho canticum egit, qvo in extrema protasi statum rerum ad 

 amorem hujus adolescentis attiuentium expoui poeta voluit, et, cum juvenis 

 abiisset, tibicen assis tibiis paulisper cecinit, novi actus hoc factum est ini- 

 tium (in v. f. 230—234): 



CLIN. Si mihi secundae rés de amore meo éssent, iam dudûm scio 

 Vetilssent: sed uereôr, ne midier me absente hic corrûpta sit. 

 Concûrrimt midta eam opinionem quaé mihi animo exaûgeant: 

 Occdsio, locus, aétas, mater quoius sub inperiôst mala, 

 Quoi nil iam praeter prétium dulcest. CLIT. Clinia. CLIN. Ei 



misera mihi. 



Breve canticum in verbis Cliniae inesse opinarer, nisi ea ratio, qva versus 

 qvintus subito in exclamationes revenientis Clitiphonis et exterriti ab eo Cli- 

 niae abit, haue opinionem refellere videretur. Sed sine tibiis, cum hae ipso 

 temporis momento praegredieute sonuissent, hoc soliloqvium qverentis allatum 

 esse non crediderim. 



Omnis qvaestio reliqva erit de tibiis et de ratione inter eas et cantica 



*) Qvibus modis hae omnes discrepantiae ortae sint, Geppertus p. 557 sq. mönstrat. 

 **) Cftr. Kayserus 1. c. p. 284. 



