Qvaestiones Terentianae. 65 



acute et alaciiter sonuisse opinatus est. Syrus, cum Antiphilam parentes fi- 

 liam agnovissent, veretur, ne non diutius Bacchis pro arnica Cliniae haberi 

 possit, et secum deliberans hoc canticum agit: 



Msi me ânimus fallit, haûd miiHum a me âherit infortûnmm: 

 lia Me re in angusfiim ôppido mmc mené cogtmtur côpiae: 

 Nisi àliquid uideo, ne ésse amicani Jianc gnåti resciscât senex. 

 Nam quôd de argenfo spérem mit passe pôstulem me f allere, 

 5. ISil est: triumpho, si licet me låter e tecto abscédere. 



Cruciôr hohim mihi tåntum ereptum tâm desuhito e faûcibus 

 Quid agani? mît quid comminiscar? ratio de integro ineundàst mihi. 

 Nil tâm difficilest, quin quaerendo inuéstigari pössiet. 

 Quid si hoc nunc sic incipiam? nil est. quid, sic? tantundem égero. 

 10. At sic opinor. non potest. immo ôptume. eugae habeo ôptumam. 



Retraham hércle opinor dd me idem illud fùgitiuom argentûm tarnen. 



Wolffius qvidem Syrum „veliementer aestuantem ingemere et couqveri" ait 

 (p. 48), sed qvem etiam Wilmannsius „anxium et sollicitum loqvi" dicit, sa- 

 tis is intrepidum se praebet. In ipsis primis verbis (nisi me animus fallit) 

 a joculari licentia non abstinet, his verbis contumaciter iterando idem initium 

 sermonis Sostratae, qvo nuntium de filia sibi reddita modo apportavit (vers. 

 f. 614); et qvamqvam simul fatetur servus infortunium prope esse, nisi pro- 

 videat, tarnen de salute adeo non desperat, ut ipsa magnitudine periculi ad 

 majora audenda excitetur et imminente discrimine ne possit qvidem a se im- 

 petrare, ut argentûm illud fugitivum retrabere conari désistât. Non metu ille 

 ac timoré, sed audax consilium perseqveudi et novas rationes excogitandi stu- 

 dio cruciatur (v. 6 sqq.). Dixerit fortasse aliqvis rem in hoc cantico parum- 

 per ad impares tibias rediisse; sed qvam ob rem duae dextrae, qvae inter 

 actus posteriores machinationibus Syri et earum eventis acuto sono praelude- 

 bant, non etiam hoc loco consultanti secum machinatori succinere bene potu- 

 erint, eo minus apparet, qvod paulo post videbimus in alio cantico delibera- 

 tiones callidi servi ad easdem tibias astute habitas. 



V. Ad Andriam codex Bembinus, in qvo desunt omnia ab initio us- 

 qve ad v. f. 786, nullam didascaliam habet, neqve e libris Calliopianis ha- 

 bere ullus dicitur praeter unum Parisinum isqve recentiore manu e Donati 

 praefatione adscriptam *). Itaqve solus auctor hic est Donatus ; cujus illud 

 ad qvaestionem nostram pertinet: Modos fecit Flaccus Claudii filius tibiis 



*) Cftr. Geppertus p. 575 sq. 



