66 Eduakdus a Bbunér. 



paribus dextris et sinistris. Et est tota Graeca cet. Diverbiis et *) 



canticis lepide distinda est. 



Hoc loco qvaerendum sit, num satis fidei in bac re operi Donati soli 

 adjung'i possit, cum id de cantu tibiarum in Adelphis et Eunucho tam falsa 

 tradiderit. At in eodem opère e fonte vetusto verum de tibiis Phormionis 

 haustum esse nobis visum est, neqve de Hecyrae qvidem „tibiis paribus" 

 ei non convenu cum libro Bembino et cum Calliopio. Ac qvoniam omnis 

 error illius^ per qvem narratio Donati ad Adelphos et Eunuehum corrupta est, 

 in hoc consistit, qvod opinio ejus hominis proprietates tibiarum dextrarum et 

 sinistrarum inter se permutavit, illum corruptorem sicut ad Hecyrae „tibias 

 pares", qvae verba separatim per se qvodqve eorum generum adhibitum signi- 

 ficant (cfr. p. 19 supra), falsa ejus senteutia de horum generum sonis, cum 

 tamen fabulae utrumqve genus assignatum videret, ad mutandum non commo- 

 vit, ita ob eandem causam id, qvod de Andriae tibiis paribus relatum erat, 

 non magis debuit offeudere. In praefatione autem hujus comoediae, qvae or- 

 dine prima omnium in libris est, ideo, ut jam ante diximus, Donatus addi- 

 disse videtur explicationem „dextris et sinistris", qvae, rem dihicide explanans, 

 immerito nuper contra Donatum et ejus fidem turbas movit **). Nemo vero 

 dubitaverit, qvin in universum ea, qvae de Andria fabula acta Donatus in 

 praefatione attulit, auctorem habuerint didascaliam, in qva — id qvod de om- 

 nibus ejusmodi exemplis, ut paulo ante memoravimus, aliorum intelligentia 

 vidit — ad tibias pertinens vox tota errato postea relata est ad mentionem 

 fabulae poetae Graeci. Itaqve verba didascaliae, unde orta sunt Donati de 



*) Pro boc et male est in qvibusdam editionibus aui, qvamqvam elementis suis conve- 

 nientius cum initio, unde incipit mendosum illud aucienlicis (v. annot. Klotzii p. 3 vol. 1) 

 vel authenticis (diverhiis authenticis), qvod in omnibus libris scriptis esse dicit Lindenbru- 

 chius in editionis Westerhovianae, qvam Stallbaumius curavit, vol. 6 p. 199. Conjicio scri- 

 bendum esse diverbiis autem et canticis. 



**) Ea jam ante commemorata speetamus, qvae Dziatzkius non bene neqve probabili- 

 ter disserit p. 595 — 597, — (qvae Kolilius p. 59 et 55 de erroribus a Douato commissis 

 somniavit, ne digna qvidem sunt, qvae respiciantur) — ; qvamqvam ille Donato verba vitiosa 

 tibiis parihm dextris vel sinistris, ex uno codice Parisino sumpta. tribuere mavult. Ceterum 

 vir doetus in titulo, unde relatio Donati originem duxit, Tibiis (tibis) paribiis tota fuisse jam 

 dicit, et sie est etiam in editione Fleckeiseni. Qvod vero — ut reliqva Dziatzkii, qvae ante 

 attigimus, liic omittamus — negat ita scribi potuisse de duarum dextrarum totidemqve sini- 

 strarum vicissitudine, brevitatem significationis, cum aiiarum partium horum titulorum brevi- 

 loqventia cougruentem, declarandam ante eodem loco (p. 19) suscepimus, neqve illud tota 

 non recte se habet, additum ut indicaret nullas tibias praeter duo genera alteruis adbibita 

 Imic comoediae esse. 



