Qvaestiones Terentîanae, 71 



sit breve, esse opinamur; qvo ut infelix exitus fallaciae adhuc a Davo struc- 



tae aguoscitur, ita primo versu qvodaramodo respicitur ad extrema ejus caa- 



tici, qvod ante Davus in actu 2:o egit, qvae verba e recognitione Fleckeiseni 

 haec sunt: 



Si sénserit aut si quam hibitum fûerit causam céperit, 

 Quo iure quaque iniûria praecipitem in pistrimm dabit! 



Wolffius utriusqve in fine 3:ii actus cantici raentionem facit, sed ut haec so- 

 liloqvia, qvod justo pauciorum versuum siut, cantica esse neget (p. 47). Sed 

 aut in multis erravimus, aut saepe apud Terentium canticorum brevitas pro- 

 pinqvitate aliorum ejusmodi carminum suppletur; et propterea hoc loco duo 

 arctis finibus circumscripta, modo duobus autem versibus sejuncta, hac vici- 

 nitate sustentantur, praeterqvam qvod in primo initio actus 4:i post novem 

 versus seqventis illud, de qvo ante diximus, positum est canticuni Charini. 

 Si qvis igitur viderit esse in v. f. 599 — 004 canticum, in v. ÜÜ5 et 606 di- 

 verbium, in v. 607 — 615 canticum cum diverbio modulato, in v. 616 — 624 

 diverbium, deniqve in v. 625 — 641 canticum, idem si praeterea meminerit, 

 et qvae de scena 2:a actus 3:ii supra dicta sunt, et qvae de actu 2:o expli- 

 cavimus, sic demum plenius cognoverit, qvid sibi velit ilhul Douati, hanc 

 esse fabulam diverhiis et canticis lepide distinctam. Qvamqvam ne sic qvi- 

 dem rem totam perspexerit. Nam verisimile est, etsi plura non sunt cantica, 

 plura esse in hac comoedia diverbia, qvae ad tibias modulata fuerint; et esse 

 sane potest, ut Donatus etiam in hac praefatione diverbia dLxerit non ea sen- 

 tentia generali, in qvam accepimus, sed singillatim talia, qvae rhythraica mo- 

 dulatione ad tibias pronuntiata sint. Qvalia inprimis in actu qviuto, cui non 

 est canticum, qvo majore cum pompa exitus fabulae adduceretur, adhibita esse 

 proclive suspicatu est. Sed molesta et odiosa in rebus incertis qvaestione 

 supersedemus *). — Contra post haec dijudicare non est difficile, utrae tibiae, 

 pares dextrae an sinistrae, inter actus cecinerint. In primo actu nihil conti- 

 netur triste, sed sermo subtilis et perelegans Simonis et Sosiae, qvorum huic 

 ille rerum statum enarrat et callidum suum inventum proponit. Hic igitur 



*) Verum tarnen in act. 3:ii ea scena, qvae niimeranda est 8:a, (in versibus fabulae 

 481 — 488), diverbium hujuscemodi arguit varietas metri, in qvo qvattuor tetrametri baccliiaci 

 praeter morem insunt. In lucem modo editum esse puerum Pamphilo tibiae laetae avo invi- 

 tissimo et nuntium respuenti cecinerunt. Brevi autem Lesbiae commorationi apud puerperam, 

 de qva re v. supra p. 44, paulo majus temporis spatium conciliatur, si putemus, manenti- 

 bus, ut manent, in scena Simone et Davo (ne actus fiuitus videretur),, tibias jam ante exitum, 

 Lesbiae canere coepisse. 



