72 Edüardüs a Brunée. 



actus pares dextras post se habuisse videtur, idqve hac re confirmatur, qvod 

 in secundo, cujus in priore parte astutiae continuantur, Davus post duos ver- 

 sus ad canticum primum agendum aggreditur, cui cantico tibiae dextrae, id 

 qvod ostendimus, comitatae sunt. In eo autem actu postqvam sinistrae pri- 

 mum auditae sunt in cantico Pamphili, alteris tibiis, actu finito, loco non ces- 

 serunt, qvoniam hoc inter canticum et finem actus nihil intervenit praeter 

 coUoqvium pertriste Pamphili et Mysidis, novusqve actus a sermone non mi- 

 nus soUicito Charini Byrriaeqve et Pamphili incipit. Tum vero inde ab ini- 

 tio scenae 2:ae act. 3:ii pares dextrae redierunt, qvae eaedem convenerunt 

 ad V. f. 4SI — 488, de qvibus vide annot. proxime superiorem. Rursus au- 

 tem cum sinistras cantica Davi et Pamphili prope finem ejus actus comités 

 habuissent, eas tibias ante act. 4:um, cujus initium Charini canticum est, lo- 

 cum occupatum obtinuisse nemo non concedet. Sed post ultimam scenam 

 actus paenultimi, in qva adventus Critouis telicem rerum omnium finem prae- 

 nuntiat, pares dextras actui 5:o, ubi catastropha laetae comoediae paulatim 

 explicatur, praelusisse consentaneum atqve certum est. Haec ita fuisse ne- 

 mini accuratius rem reputanti negandum erit; atqve ea vicissitudine tibiarum 

 satis superqve illud illustratur, qvod didascalia habuit: Tihiis paribiis (dex- 

 tris et siuistris) tota. 



VI. Hecyra, ut jam ante commemoravimus, acta est item tibiis pari- 

 hus tota, idqve et libri Bembini testimonio et Calliopianorum codicum, ali- 

 qvando tamen plus minusve aberrantium, indiciis ad hoc idem omnibus aperte 

 revocandis et Donati verbis in tota ita, ut Bembini libri, corrigendis et cor- 

 rectis*), qvare jam nihil in hoc est ambigui aut incerti. Apud Donatum 

 etiam illud legimus: Cantica et diverbia summo in hac favore siiscepta sunt. 



In hac comoedia id canticum est, qvod unum omnium in Donati com- 

 mentariis nominatim indicatur. Restât enim haec anuotatio grammatici ad v. 

 f. 816: Reliqva pars argumenti per \iova8iav narratur. Hoc propterea haud 

 dubium canticum, ex iambicis septenariis compositum, qvod agit Bacchis, com- 

 plectuntur versus fabulae 816—840 (actus 5:i scena 3:a). Aliud praeterea 

 Wolffius animadvertit, qvod inest in act. 3:ii se. 4:ae (qvae vulgo 3:a inscri- 

 bitur) V. 1 — 48 (v. f. 361—408), qvi sunt trochaici septenarii. Ad rem pro- 

 bandam nihil ille dicit (p. 49), nisi satis longum id qvidem soliloqvium esse, 

 ut non in eo nimia brevitas ofi'endat, qvemadmodum in aliis qvibusdam me- 

 ditationibus hominum in hac fabula secum coUoqventium, qvas vel ob eam 



*) Ea verba vide supra p. 59. Cetenim cftr. Geppertus p. 563—566 et Dziatzkius 

 p. 576 sq. 



