Qvaestiones Terentianae. 73 



vel ob aliam causam cantica esse negat. Sed comparatio hujiis cantici et 

 illius, de qvo testatur Donatus, similitudinem qvandam intercedere ostendit, 

 qva hoc qvoqve certissimum canticum esse aj)2)areat. Illud Bacchidis vix 

 qvisqvam, credo, canticum, si nihil monuisset Donatus, sine qvadam dubita- 

 tione nunc dixisset: nam praeter gaudii ob bénéficia sua Bacchidi percepti 

 carminé sane dignam testificationem versatur praecipue in rerum narratione 

 ad nodum fabulae solvendum pertinentium, qvas ita spectatores canendo do- 

 ceri poetae placuit. Atqve eum saepius in bac comoedia canticum ad ea nar- 

 randa, qvae non in scena aguntur, sed permagni ad rerum fabulae processum 

 momenti sunt, adhibuisse alter locus demonstrat: ubi Pam2)hilus neqvaqvam, 

 ut ait Wolffius, „in deliberationem venit, retiueat an repudiet uxorem", sed 

 de repudianda jam secum ante constituto perlongam et lamentabilem, sed pan- 

 tomimicae actioni aptam eorum profert enarrationem, qvae in domo Phidippi 

 viderai et audiverat. Haec duo cantica fabulae "Wolffius adjudicat. Et qvo- 

 niam ambo longa sunt et satis amplam praebuerunt occasionem artis panto- 

 mimicae illius in cauticis agendis, qvam tanti homines faciebant, expromen- 

 dae, ille numerus, qvi etiam est canticorum Heautontimorumeni, sufficere vi- 

 deri possit. Sed tertium nostra sententia iis accedit. Hoc bipartitum est, 

 sicut primum canticum Andriae, et prior pars eomprehenditur versibus totius 

 fabulae 516—520, qvi trochaici sunt — tres octonarii, unus septenarius, item 

 unus diraeter catalecticus — , posterior autem, postqvam colloqvium interve- 

 nit, versibus 566 — 576, qvi sunt octonarii iambici. Verba sunt Myrrinae 

 matronae, cujus orationem sibi supplicis Pampliilus in cautico suo nuper in 

 actu superiore attulit. Matrona hoc loco eadem arcana, qvae ab ea Paraphilo 

 commissa bujus canticum spectatoribus prodidit, coram his attingit atqve lon- 

 gius perseqvitur, dum de anulo hic meutio primum fit, qvo postea in digito 

 Bacchidis recognito omnes totius fabulae difficultates expeditae erunt. Qvas 

 ita solutas esse narrat in suo cautico Bacchis, neqve omnium fabulae perso- 

 narum plures qvam tres — Bacchis, Myrrina, Pamphilus — verum rei sta- 

 tum comperiuut: ceterae omnes de eo celantur consulto et celabuntur. Sic 

 cum poeta argumentum hujus comoediae instituerit, statuit etiam iis scenis, 

 qvibus occulta paulatim aperiuntur, qvo major earum scenarum verbis vis et 

 spectatorum attentio conciliarentur, formam tribuere cantici. Atqvi ex his sce- 

 nis, qvibus ista arcana enuntiantur, sunt etiam duae brèves, qvas indicavimus. 

 in qvibus secum agit sola Myrrina, et qvidem iis agit verbis, ut nullae no- 

 tae necessariae cantici huic desint. Hae duae scenae recte inscribendae sunt 

 1 et 3 actus 4:i, qvi actus a priore incipit secundum libros scriptos et argu- 

 mentum Donati, qvi hoc loco Varronem auctorem laudat. Sed tamen eas, et 



10 



