74 Eduaedus a Bkunér. 



qvod interjectum est colloqvium, Dacieria et post eam Bothius et alii qvi- 

 clam *), in qvibus ipse Fleckeisenus, ad finem actus 3:ii referimt. Causa mu- 

 tatae distributionis apparet. Nam qvia post partem, qvam vocavimus, poste- 

 riorem cantici novae personae in scenam prodeunt, vacua post Myrrinae dis- 

 cessum scena indicio esse visa est actus finiti, dum e contrario antea Myrri- 

 nae ex aedibus properantis exitum in scenam sine mora seqvi debere putant, 

 postqvam maritus, cujus compellationem uxor réfugiât, domum introiit. At pri- 

 mum novarum personarum adventus nihil testatur, si statim venerunt, Myr- 

 rina domum se recipieute et tibiis jam silentibus; deinde Myrrina tum dé- 

 muni aspectum viri vitavit, qvem ante sermone retinere et ab aditu cubiculi, 

 in qvo erat filia cum infante, prohibere debuit, cum ille 



— — midiiiisse uocem pûeri uisust uâgientis 

 et 



ita corripuit dérepente täcitus sese ad filiam; 



unde ipse dicit, domo rursus exiens: 



Vxor ubi me ad filiam ire sensit, se diixit foras. 



Ac si interiores fabulae rationes spectamus, altera pars epitasis continetur 

 actu tertio, qvarto altera, hujus vero partis principium repetendum est a partu 

 filiae patri primum cognito, qvae res arcte connexa est cum iis, qvae in actu 

 qvarto senes inter se et cum Pamphilo loqvuntur, et cum advocatione ibidem 

 Bacchidis. Ergo nihil prohibet, qvominus sic sentire liceat: post vers. f. 515 

 et discessum etiam Lachetis tibicinem in vacua scena cecinisse; deinde matro- 

 nam egressam esse et — ut persaepe canticum comitatus est jam ante in- 

 choatus cantus tibiarum — ad tibias paulisper secum de rebus suis despera- 

 tis egisse, donec virum exeuntem audivit (v. 521) et, cum jam non solam se 

 esse videret, ut in tali statu semper fit in cantico, ab hoc destitit; tum ser- 

 monem viri et uxoris amplius qvadraginta versibus sine tibicine habitum esse; 

 postremo illam, solam iterum factam, meditationes animi perseqvi, id est hoc 

 loco: canticum continuare. Itaqve tria sunt cantica hujus comoediae, unum 

 ex iis bipartitum, qvorum qvodqve singulis de tribus personis, qvae nodi tan- 

 dem soluti cum spectatoribus consciae fiunt, mandatum est. En concinnitas 

 artis Terentii. 



Cantica Hecyrae interlocutionibus carent. Propterea illud e praefatione 

 Donati supra positum: Cantica et diverhia summo in hac favore siiscepta 



>=) Cftr. Benfejus p. 340. 



