76 Eduaedus a Brunér. 



vult, dum nascitur intus puer Pamphilo et discursus cum clamore inde ortus 

 foris auditur. Utraqve scena et verbis et metro tam est commota, ut, qvam- 

 diu unus loqvitur, neqvedum apparat haud nescium eum esse praesentiae al- 

 terius personae, qvae simul venit, de cantico facile suspiceris. In his duabus 

 scenis (v. f. 198 — 242 et 281 — 326) tibias passim auditas esse eo est veri- 

 similius, qvod ante easdem novis actibus praecinere debuerunt. Atqve item 

 fortasse, cum ante qviutum actum cecinissent, nondum mutae erant, ubi in 

 prima scena Parmeno, ridiculus et nova sciendi cupidissimus, sed in eo stu- 

 dio semper delusus servus, de irrita sessione sua in arce hospitem praesto- 

 lantis narrat, qvae repraesentationi rerum perqvam mimicae et tibiis comitibus 

 accoramodata videantur, sed cantieum breve non sint, qvia in cursu narratio- 

 nis de Bacchide exeunte verba facit, qvalia intra cantici fines de alius homi- 

 nis adventu non fiunt. Affuerintne tibiae tantum huic soliloqvio Parmenonis 

 (v. f. 799 — 807), an etiam brevi, sed arguto sermoni, qvi seqvitur, Parme- 

 nonis et Bacchidis, — seqvitur deinde hujus mulieris cantieum, — non ma- 

 gis dicam, qvam num forte in ultima scena vividissima et ita forsitan per 

 totum actum qvintura cecinerint. Qvod si de singailis diverbiis hujus generis 

 vera conjeci, fuerunt in ore personarum prope omnium earum, qvas principes 

 hujus comoediae Donatus nominat *), dum unius ex his personis cantieum est. 

 Sed satis de hoc. 



Ad tibias ipsas nunc venimus. Cantieum ordine primum (v. f. 361 — 

 408), maxime illud flebile, et bipartitum secundum (v. f. 516 — 520 et 566 — 

 576), in qvo nulladum spes salutis arridet matronae maestissimae, lugubribus 

 modis tibiarum parium sinistrarum responderunt. Tertium vero (v. f. 816 — 

 840), post laetam rerum conversionem hilaritatis plenum, laetos sonos tibia- 

 rum dextrarum secum habuit. Neqve difficile cognitu est, ubi inter actus et 

 in iis partibus fabulae, qvibus ad tibias prouuntiatum diverbium esse potuisse 

 credimus, pares dextrae sinistris successerint. Post nubilum rerum statum 

 in actu l:o expositum sinistrae decebant et 2:i iram maritalem, qvae in ipso 

 initio tumultuatur, ceteraqve in eodem actu tristitia, iracundia, timoré ubiqve 

 referta et 3:um totum, in cujus jam principio supra modum maeret, omnia ti- 

 mens, infelix ille Paraphilus, deniqve etiam 4:um, oui color manet tristis et 

 austerus usqve ad adventum Bacchidis. Sed inter 4:um et 5:um nova rerum 

 omnium facies interim exorta novis tibiis nuntiari debuit, et in hoc actu can- 

 tieum Bacchidis, et qvae id seqvuntur laetissima, antecedunt, ut jam admo- 



*) Alqve in hac primae partes sunt Lachetis, secundae PamphUi, tertiae Phidippi, qvar- 

 tae Parmenonis. 



