— IG — 



brengen, zijn ver van welluidend of aangenaam. Echter leeren 

 zij meestal vrij gemakkelijk de menschelijke stem nabootsen 

 en eenige woorden naklappen, evenals de ekster {Pica varia), 

 die met de kraaien nauw verwant is. Met de ekster hebben 

 de kraaien nog gemeen, dat zij zicli vrij spoedig in gevangen- 

 schap weten te schikken en gemakkelijk te temmen zijn. 

 Kraaien kunnen, volgens de algemeen heerschende meening, 

 een hoogen ouderdom bereiken . 



* 

 * * 



In België en in Nederland komen vijf soorten van kraaien 

 voor; het zijn trouwens de eenige soorten van het geslacht 

 CorvuSy die in Europa inheemsch zijn. 



Onder deze is de raaf {Corims corax) verreweg de 

 grootste; zij wordt ()"'(j5 lang, h(>eft een zeer krachti gen sna- 

 vel en fraai glanzig zwarte vederen met een groenen of paarsen 

 weerschijn. Deze soort wordt zeer zeldzaam; het aantal in- 

 dividuen is trouwens altijd vrij beperkt geweest; ieder paar 

 heeft als het ware zijn eigen jachtterrein, dat soms zeer uitge- 

 strekt is en waaruit het zijns gelijken desnoods met geweld 

 verdringt; daarenboven ^^■ordt de raaf over 't algemeen door 

 den mensch niet gespaard. 



De eigenlijke Kraai, dikwijls zwarte kraai genoemd, 

 [Corvus corone), gelijkt volkomen op de raaf, wat vorm en 

 kleur betreft, doch is in al hare dcelcn iets kleiner. Zij wordt 

 ongeveer O^'öO lang en is in Nederland en België zeer gemeen. 



Met de zwarte kraai wordt dikwijls de roek (soms ook 

 gezelscliapskraai of zaadkraai geheeten) {Corvus frugi- 

 legus) verward. De roek heef t dezelfde grootte, is echter iets 

 slanker gebouwd: zijn bek is rechter, scherper en langer dan bij 

 de zwarte kraai; ook de klauwen zijn langer, scherper en min- 

 der gekromd; de paarsblauwe weerschijn der vederen is ster- 

 ker uitgesproken. Tengevolge van zijn gewoonte met den bek 



