— 17 — 



in den grond to boren, slijten do vederen tot aan de oogen en 

 de keel af, zoodat daardoor een kale plek ontstaat, die voor 

 den roek zeer kenschetsend is. Alleen bij jonge vogels en pas 

 na iedere ruiing zijn er aan den voet van den bek vederen, die 

 echter weldra afslijten. De roek broedt gezellig, hetgeen de 

 zwarte Ivraai niet doet en is voor 't overige even gemeen als 

 deze. 



Prof. RüRiG heeft in den vorm van de tong een goed ken- 

 merk gevonden om de zwarte kraai {Corviis corone) van den 

 roek {Cori'us frugilegus) te onderscheiden. Mij doelen zijne 

 tabel hier mede : 



Zwarte Kraai. 



Roek. 



De gemiddelde lengte der tong bedraagt (gemeten in het 

 midden) : 



2.7 cM. 



De beide buitenranden der 

 long loopen in hun achterste 

 derde gedeelte nagenoeg even- 

 wijdig; eerst dan treedt een 

 duidelijke versmalling in. 



De achterste bocht is half- 

 cirkelvormig /"^"^ . 



Het tongvleesch neemt 

 85/100 van de gansche lengte 

 (gemeten in het midden der 

 tong) der hoornscheede in. 



3.4 cM. 



De tong versmalt gelijkma- 

 tig van achteren naar voren. 

 De beide buitenranden vormen 

 ieder een rechte lijn. 



De achterste bocht is recht- 

 hoekig I I of trapeziumvor- 

 mig /^\. 



Het tongvleesch neemt 

 slechts 76/100 van de gansche 

 lengte der hoornscheede in; 

 deze blijft aldus niet alleen 

 betrekkelijk (in verhouding 

 tot de grootere lengte) maar 

 ook volstrekt verder vrij. 



