— 18 — 



De tonghoornscheede is aan 

 haar top diep gespleten, 

 meestal tot aan het begin van 

 het tongvleesch. 



De tonghoornscheede is niet 

 immer gespleten en, wanneer 

 zulks het geval is, dan nooit 

 tot aan hot tongvleesch. 



(De kenmerken van de tong van de zwarte kraai gelden 

 ook voor de bonte kraai). 



De Kauw, kerkkauw, kerkkraai of torenkraai 

 [Corvus moneduh()\s vrij ^at kleiner dan de voorgaande soor- 

 ten: zij wordt slechts 0'"35 a 0"M0 lang en heeifc, in verge- 

 lijking van de andere kraaien, een korten bek. Ook de kauw 

 heeft een zwart vederkleed, doch de beide zijden van den hals 

 en de nek zijn witachtig grijsgrauw. Terwijl bij de andere 

 kraaiensoorten de oogen bruin zijn, hebben de oogen der 

 kauw, althans bij oudere exemplaren, een blauwachtig 

 witte kleur, — D(! kauw is iii onze streken een zeer ge- 

 meend vogel, die zelfs in de steden voorkomt. Kerktorens, 

 schoorsteenen, bouwvallen, boomliolten, enz. worden door haar 

 tot broeiplaatsen gekozen, terwijl de roek en de zwarte kraai 

 op boomen en de raaf 0[) boomen ('ii in rotsholten nestelen. 



De vier bovenstaande kraaiensoorten komen ten onzent 

 gedurende het gansche jaar voor en haar vederen zijn geheel 

 of in hoofdzaak zwart. Daarentegen wordt de vijfde soort, de 

 bonte kraai of grijze kraai {Corvus cornix) in onze stre- 

 ke'u alleen 's winters aangetroflfen en heeft zij een zeer ken- 

 schetstend vederkleed. 



Daar wij ons met deze soort meer in 't bizonder zullen 

 bezighouden, naar aanleiding van het onderzoek, dat wij in 

 de winters 1808-09 en 1800-1000 omtrent hare voeding 

 hebben ingesteld, zulleii wij over dit dier iets uitvoeriger han- 

 delen. 



* 



