appel en peer, behooreii tot de meest gewone waardplanten van 

 den mistel. Onder de andere boomen dienen de kanadapopu- 

 lier, de haagdoorn, de roliinia en de linde in de eerste plaats 

 genoemd te worden . 



In Nederland komt de mistel alleen in Limburg voor, in 

 België daarentegen is hij meer verspreid, nl. in het oostelijk 

 gedeelte van Henegouwen, in het arrondissement Nijvel (prov. 

 Brabant), in de kalkachtige streken van de provincie Namen en 

 Luik, vooral in de omstreken van Namen, Rochefort en Luik. 

 In de provincie Luxemburg zijn de vindplaatsen zeldzaam; 

 nochtans is de mistel talrijker vertegenwoordigd in de aan- 

 grenzende gedeelten van Frankrijk en van het groot-hertogdom 

 Luxemburg, op gronden van denzelfden aard. Volgens Lau- 

 RENT, leeraar aan het Landbouw-instituut te Gembloers, die 

 zich sinds jaren met de verspreiding van den mistel bezighoudt, 

 schijnt deze plant, ofschoon zij op andere planten woekert, 

 de kalkrijke gronden te verkiezen. Het enk west dat thans 

 door het Landbouwministerie daarover wordt ingesteld, zal 

 daaromtrent misschien wel een weinior licht breus:en. 



Het warkruid — en hier bedoelen wij vooral het kla- 

 verwarkruid {Cuscida epithymum = C.Trifolii) — is een 

 woekerplant van een anderen aard. Het is een éénjarige plant, 

 die op de klaver leeft, geen eigenlijke bladeren draagt en zich 

 voordoet in den vorm van dunne, roodachtige draden, die de 

 waardplant omwinden, door zich om de stengels der waard- 

 plant te slingeren en van den eenen stengel op den anderen 

 over te gaan, zoodat het warkruid vrij goed kan vergeleken 

 worden met garen , waarmede men de stengels der waard- 

 planten zou aaneengenaaid hebben ; vandaar de volksnamen 

 duivelsnaaigaren en windsels, die het warkruid in som- 

 mis-e streken draasrt. 



