— 28 — 



'• In deze proeven lieeft het roest dus een vermindering 

 in de opbrengst teweeggebracht, die van het stroo 8 a 23 t. h. 

 of gemiddeld 17 t. Ji. en van liet graan 21 a 47 t. h. of 

 gemiddeld 35 t. h. bedroeg. En niet alleen is de totale op- 

 brengst graan verminderd ^^•at de hoeveelheid l)etreft, maar 

 ook ten aanzien van de grootte der korrels. Het gemiddeld 

 gewicht van een korrel van een sterk aangetaste plant blijft 

 immers beneden dat van korrels van normale planten. Dit 

 verschil bedraagt 18 t. li. Wij moeten hier nog ])ijvoegen 

 dat do bovenstaande cijfers, die reeds vrij hoog kmmen ge- 

 noemd worden, slechts een minimum voorstellen, want de 

 potten, die als getuigen dienden, waren, zooals wij hoogcr 

 zeiden, zelf in zekere mate aangetast. » 



* 

 * * 



Voorgaande o[)stel was reeds gezet, wanneer wij de eerste 

 aflevering, IG'' jaar (1900), van het Bulletin de V Agriculturc 

 ontvingen. Daarin komt o. a. een opstel (bladz. 9) voor : 

 Rapport sur les maladies cri/ptogamiques étudiées au 

 laboratoire de botanique de Vinstitut agricole de V Etat 

 door Em. Marc'hal. 



Bij de bespreking van enkele roestz wammen wordt ook over 

 het roest der graangewassen gehandeld en ovei' het mogelijke 

 nut van de uitroeiing der Berberis-struiken bij de bestrijding 

 van het roest. 



liet heeft ons eenigszins verwonderd te zien dat Marchal 

 nog de benaming Vucciniarid)igo rera gebruikten er bijvoegt 

 dat de bekei'vrucht (aecidium] ervan zich op verschillende 

 kruidachtige Ruwbladigen (Borragineeën of Asperifoliaceeën) 

 ontwikkelt, zonder zelfs een enkele maal gewag te maken van 

 de onderzoekingen van Eriksson en IIenning, die, op grond 

 van talrijke en nauwgezette pi-oeven, in plaats van Puccinia 

 ruhigo vcra, twee verschillende roestsoorten onderscheiden, 



