Caluwe, bewezen dat juist die perchloraten (of overchloorzure 

 zouten) een zeer schadelijke werking op den plantengroei 

 hebben. 



Het was aan De Caluwe niet ontgaan, dat sommige proef- 

 nemers, die misschien onder uitzonderlijke voorwaarden werk- 

 ten, niet altijd de kenschetsende ziekteverschijnselen door het 

 toedienen van perchloraat konden doen ontstaan. Hij was met 

 ons van meening, dat men niet genoeg rekening hield met den 

 vorm, waaronder het perchloraat hoogst waarschijnlijk in het 

 giftig chilisalpeter voorkomt. Immers al de proeven werden, 

 bijna zonder uitzondering, met kaliumperchloraat genomen, 

 omdat deze stof in den handel gemakkelijk te bekomen is, 

 terwijl daarentegen het overchloorzure zout ongetwijfeld, hetzij 

 uitsluitend, hetzij althans gedeeltelijk als natriumperchloraat 

 in het chilisalpeter bestaat. 



* 

 * * 



De Caluwe heeft sedert 1896 zijne proeven onafgebroken 

 voortgezet; daar echter vooral die, welke in 1899 werden geno- 

 men veel belang opleveren, zullen wij hier alleen deze bespreken : 



Werking van kaliumchloraat. 



Het chloorzuur kalium of kaliumchloraat is eveneens een 

 verbinding van chloor en zuurstof met kalium, doch in eenigs- 

 zins andere verhoudingen dan bij de perchloraten of over 

 chloorzure zouten. 



Op perceeltjes rogge, die bemest waren met sodanitraat 

 (chilisalpeter] (300 kil. per hectare), werd op 23 Februari 

 chloorzuur kalium aangebracht : 1 °/o, 2 % en 3 "/o van de hoe- 

 veelheid chilisalpeter. 



« Op 13 April vertoonden de verschillende perceelen niets 

 abnormaals, uitgezonderd het perceel, dat 3 ■/,, kaliumchloraat 

 had ontvangen : de kleur der rogge was hier veel bleeker 

 geworden en de bladeren vertoonden zelfs witte strepen, het- 



