niseeren dan de « Drenthsche slooten » ; daar groeide van alles. 

 Nu zal niemand ontkennen dat de meidorenheggen ter 

 begrenzing van de perceelen veel doelmatiger zijn dan de boven- 

 bedoelde aardwallen, maar toch is tegen het gebruik ervan 

 wel wat in te brengen. In 't algemeen hebben levende heggen 

 dit tegen, dat zij veel voedende stoffen uit den grond trekken , 

 en wel niet alleen op de plaats, waar zij staan, maar bovendien 

 nog soms ver in den omtrek. In dit opzicht zijn niet alle 

 soorten van heggen even schadelijk; en juist de meidoren- 

 heggen maken het in dezen al heel erg. In het laatste 

 «• Jahresbericht der Königlicheu Lehranstalt für Obst-, Wein- 

 und (rartenbau » te Geisenheim vinden wij een sterk sprekend 

 voorbeeld, hoever zich de meidorenwortels door den grond 

 heen uitstrekken. Bij de bewerking van een terrein bleek daar, 

 dat zich van de meidorenhaag uit wortels uitstrekten in de 

 aangrenzende moestuinen, en wel over een groot gedeelte 

 hunner lengte op eene diepte van ongeveer 30 cm. Een dezer 

 horizontaal zich uitstrekkende wortels werd gemeten, en bleek 

 eene lengte te hebben van 8 i Meter. Dat deze zoo dicht 

 onder de bodemoppervlakte zich uitstrekkende wortels veel 

 voedende stoffen en veel water opnemen, spreekt van zelf. 

 Reeds daarom is het zeer de vraag of de bescherming, welke 

 de meidorenlieggen verleenen aan het terrein, 't welk zij 

 omsluiten, wel opweegt tegen al het nadeel, dat zij door ont- 

 trekking van voedsel teweegbrengen. 



Maar er is meer. Vooral voor de omheining van ooft- 

 boomgaarden zijn de meidorenheggen af te keuren, omdat zij 

 broedplaatsen zijn van allerlei plantaardige en dierlijke vijanden 

 van do ooftboomen; zoodat wie zijne boomgaarden door allerlei 

 doelmatige middelen, met opoffering van tijd en geld, tracht 

 zuiver te houden, telkens weer kans heeft, dat hij voor niet 

 gewerkt lieoft, omdat de vijand zich altijd weer van uit de 

 mcidorenhcg over den boomgaard of de kweekerij verbreidt. 



