— 50 — 



Gewoonlijk evenwel wordt — zooals ik reeds zeide — 

 de dood der door Nematoden bewoonde plantendeelen vooraf- 

 gegaan door hypertrophie der parenchymatische weefsels. 

 Het kan soms zeer lang duren vóór de door de parasieten be- 

 woonde plantendeelen sterven ; en zelfs blijven somwijlen deze 

 plantendeelen even lang in leven als het geval is met dezelfde 

 deelen van die planten, welke niet door de parasieten worden 

 bewoond. Veel hangt in dezen af van het aantal aaltjes, dat 

 er in een bepaald gedeelte der plant aanwezig is. Wordt 

 een uienkiemplantje door een paar exemplaren van Tylenchus 

 devastatrix Kühn betrokken, dan sterft dit, zoodra de aaltjes 

 zich daarin beginnen te vermeerderen. Wordt daarentegen 

 eene uienplant van eene maand oud geïnfecteerd, dan neemt 

 zij een' aljiiormalon vorm aan, maar blijft toch nog zeer lang 

 in leven ; eene uienplant, die een paar maanden oud is, wan- 

 neer zij wordt geïnfecteerd, is tegen den oogsttijd nog niet dood. 



De parenchymcellen van het plantendeel, waarin para- 

 si teerende Nematoden zijn binnengedrongen, vergrooten zich. 

 Soms geschiedt dit in bijzonder sterke mate en worden de cellen 

 veelkernig : er ontstaan dan zoogenoemde « reuzencellen ». 

 Soms deelen zich de cellen, en grijpt er eene weefselswoekering 

 plaats, die den naam van galvorming verdient. 



Doordat die de(3len, waarin zich gecne of slechts weinige 

 aaltjes bevinden, niet of weinig opzwellen, en die, waarin vele 

 van deze diertjes aanwezig zijn, zulks in zeer sterke mate 

 doen, ontstaan dikwijls albu'lei krommingen der geïnfecteerde 

 deelen, zelfs geheele barston on scheuren ; en eene normale 

 ontwikkeling der aangetaste plantendeelen wordt onmogelij k . 

 Dit is in des te sterkere mate het geval wanneer, zooals ge- 

 woonlijk gebeurt, de lengtegroei der vaatbundcls van de aan- 

 getaste plantendeelen minder sterk wordt dan bij normale 

 planten . 



Al naarde soort van aaltjes, waarmee men te maken heeft, 



