— /() — 



den aiialomiï^cheii bouw vaii de door Ejcoascus vei'oorzaaklo 

 heksen bezems (1) onderzocht. Hij eindigt het gedeelte van 

 zijn onderzoek, dat daarover liandelt, met liet volgende over- 

 zicht der resultaten. 



Bij vergelijking van de heksenbezemtakken met de nor- 

 male takken merkt men het volgende op. 



Zoowel de bast als het liouüichaam zijn dikker dan bij 

 normale takken; maar d(} bast is naar verhouding meer verdikt 

 dan het houtlichaam. 



De kurkcellen zijn iets vergroot en behouden haar pro- 

 toplasma langer dan gewoonlijk. 



Hei pheUodc7vna is sterker ontwikkeld. 



Het hypodeDna is het weefsel, dat wel het meest bij- 

 draagt tot de V(M'meerderde dikte der bast. De cellen ervan zijn 

 vermeerderd en de normale rangschikking van dezen in ov(3i'- 

 langsche rijen gaat verloren. 



De sJdcrenchym-ring . De primaire bastvezelbundels 

 word(>n kleiner en meer of minder van elkaar gescheiden ; zij 

 kunnen in d(! opzwellingen der takken geheel ontbreken. De 

 bastvezels zelven zijn korter, en hebben minder dikke wanden 

 dan de normale. Sklerenchymcollen vormen zich in groote 

 menigte, zij zijn vergroot, maar hebben dunnere wanden. 



Hei phlocem neemt hoofdzakelijk toe door vergrooting en 

 vermeei'dei'ing der baststralen. Andere ehnnenten kunnen iets 

 gi'ooter A\ oi'den oj) de doorsnede. De kristallen zijn ver- 

 meerderd. 



Het houUicJiamn is vergroot op de doorsntsde, door ver- 

 m<'(3rdering (;n vergr'ooting van zijne elementen, in 'I bijzonder 

 van 't merg en \an di' mergstralen. !)(; tracheeën zijn vcr- 



(1) " William O. Sinitli, " Untersuchuny der Morphologio uiid 

 Anatomie der durch Kxoasccen verursacliten ISpross- und Blattdcfor- 

 mationcn. « (Forstlich-naturwisseiiscliaftliclie Zoitsclirift, " III, 1894 

 bl. 420, 433, 454). 



