— 80 — 



gebracht, in doze « krulloten •' óók heksembozems te zien. 

 Ik ontving enkele « krulloten «, in nitei'lijk volkomen over- 

 eenstemmende met den éénjarigen lieksenbezem, in PI. 7 afge- 

 beeld ; terwijl de overeenkomst van de op PI. 4 en PI. 5 in 

 photograpliie voorgestelde voorwerpen met heksenbezems 

 toch ook niet kan \^'orden miskend. 



Ook de anatomische bijzonderheden, "waardoor zich de 

 heksenbezems kenmerken (zie boven, bl 75 tot 77), werden 

 door mij in de « krulloten » van de cacaoboomen terugge- 

 vonden. 



Het lag dus voor de hand, bij het zoeken naar den para- 

 siet, die do oorzaak der « krulloten » zou kunnen zijn, te 

 zoeken naar die parasiet(;n, welke als oorzaak van heksen- 

 bezems bekend zijn. Als zoodanig zijn drie soorten van 

 organismen aangegeven geworden : Galmijten [Phytoptus), 

 zwammen uit de familie der Roestzioammen ( Uredineeën) 

 en iiit die der Exoasceeën. 



De galmijten zijn mikroskopische diertjes, waarover ik 

 mij voorstel, in een volgend opslel uitvoeriger te handelen. 

 De onderscheiden soorten brengen de meest verschillende 

 misvormingen van plantendeelen te weeg. Sommige soorten 

 verooi'zaken sterke opzwellingen van knoppen, die óf steeds 

 gesloten blijven en zich dus niet verder ontwikkelen, óf bij 

 verdere ontwikkeling niet het aanzijn aan een' gewonen, nor- 

 maal bebladerden tak geven, maar een sterk vc^rtakt stelsel 

 van takkc]) met aljnorniual kleine; bladci'en voortbi'cngen. Op 

 laatstbedoelde wijze kunnen voorwei'pciu ontstaan, diemet hek- 

 senbezems althans eene verwijderde overeenkomst vertoonen. 



Nu heeft do bekende Engelsche insektejüvundige Miss 

 Eleanor A. Ormerod (1) het onstaan d(; heksenbezems van don 

 berk toegeschreven aan eene soort van galmijten ( 1 ) , Ofschoon 



(1) Eleanor A. Ormerod, « A manual of injurions insecls», 2"^ edition 

 (1890) hl. 212-215, 



