— 81 — 



de door de bekwame schrijfster afgebeelde misvormingen van 

 don berkenboom dan ook wel degelijk haar ontstaan te danken 

 hebben aan eeno Phytoptus soort, zoo moet ik toch opmerken 

 dat zij zich vergist, waar zij de groote, ivare hcksembezems 

 ( «Witch-Knots " of «Witclies' Brooms » zooals zij ze noemt) 

 óók aan dit diertje toeschrijft. 



Ik had, toen ik te Wageningen woonde, herhaaldelijk 

 de gelegenheid, de werking van de berkengalmijt na te gaan. 

 Zij veroorzaakt vooreerst het buitengewoon opzwellen van 

 sommige knoppen, die aldus tot bolvormige lichamen worden, 

 terwijl de gewone knoppen van den berkenboom langwerpig 

 zijn en blij\en. Zie PI. 9, waar bij q gewone knop- 

 pen, bij p door Phytoptus misvormde knoppen van een paar 

 borkcntwijgjes naar een pliotographie zijn afgebeeld. 



Men vindt zulke bolronde knoppen o. a. ook aan liaze- 

 laar en zwarte aalbes, waaraan zij niet onbelangrijke schade 

 teweeg brengen, daar soms hot meerendoel dor knoppen van 

 een' struik aldus abnormaal ontwikkeld is, waardoor de bloem- 

 en vruchtvorming in sterke mate onderdrukt wordt. 



Dergelijke bolronde knoppen sterven gewoonlijk spoedig, 

 en tusschen de stervende knopschubben vindt men groote 

 menigten galmijten. 



Nu gebeurt het echter soms, dat zoo'n knop toch tot 

 verdere ontwikkeling komt. Het asgedeelte van don knop 

 ontwikkelt zich eonigzins, hoewel het nooit sterk uitgroeit; 

 de knopschubben komen dus verder van elkaar te zitten, en 

 worden bladoren, hoewel zij nooit den normalen vorm en de 

 normale afmeting der gewone bladeren krijgen ; en in de oksels 

 dezer bladeren vormen zich knoppen, die spoedig uitloopen, 

 ofschoon do aldus gevormde scheuten nooit dan oone geringe 

 afmeting krijgen. Soms vormen zich aan deze zijscheuten woor 

 nieuwe zij scheuten ; en er onstaat aldus eene ophooping van 

 dicht opeengedrongen twijgjes, die echter altijd uiterst kort 



G 



