— 85 — 



Boven wees ik er op, dat de myceliumdradoii van Exoas- 

 cus, welke zich onder de cuticula dei' bladeren nitbreiden, in 

 verscheiden betrekkelijk korte stukken uiteenvallen, en dat 

 ieder van deze stukken zich in een' sporenzak of ascus ver- 

 vormt. Wèl ontwikkelt zich de eene ascus (X'rder dan de 

 andere, maar toch vertoonen zich de vele asei of sporenzakjes, 



s{.c 



^r 



Fig. I. — Ascus- en sporenvorming van Exoascus Prnni op eenc 

 pruim. Zeer vergr. ep = opperhuidcellen, c = de door de ontstaande 

 asei opgelichte cuticula. Alle asci verkeeren nog in ontwikkeling, met 

 uilzondering van twee, waaraan men aan de basis eene steelcel {st c ) 

 opmerkt, terwijl de ascus acht sporen bevat. (Eenigszins gewijzigd naar 

 Prillieux.) 



die er tegelijk zijn, in grootcn getale naast elkaar als harach- 

 tige aanhangselen der opperhuid, die op deze wijze een dons- 

 achtig voorkomen krijgt. En daar ieder deelstuk van het 

 onder de cuticula gelegen mycelium zich in een' sporenzak ver- 

 andert, kan er later van een mycelium in het door de zwam 

 bewoonde blad niets meer gevonden worden, (3n wordt deze 

 zwam alleen gerepresenteerd door een groot aantal sporen- 

 zakjes of asci, die als afzonderlijke plantjes naast elkaar op 

 de oppervlakte van het blad gezeten zijn. (Fig. 1 en 2.) 



Onder de Exoasceeën, die zich op de bovenbeschreven 

 wijze gedragen, behooren o. a. de Exoascus soort, [E. 

 Pruni), die de « hongerpruimen » (Zie « Tijdschrift over 

 Plantenziekten «. II, bl. 85) veroorzaakt, alsmede de vele 



