— 87 — 



staan andere soorten, welker mycelium geheel en al in de 

 bladeren leeft, en niet overwintert. Er komt dan in de blad- 

 weefsels voor Peen gewoon mycelium, dat geenesporenzakktïn 

 vormt, en dat langzamerhand, tegen den tijd van 't afsterven 

 van het blad verdwijnt, en 2" een onder decuticula levend myce- 

 lium, dat op de op bl. 84 en 85 beschreven wijze sporenzakjes 

 (asci) vormt. Deze Exoasceoën veroorzaken opzwellingon aan 

 en vlekken op bladeren. Tot de hier bedoelde groep behoort 

 Taphrina aurca, die op bl. 89 van den 2*^" jaargang van dit 

 Tijdschrift is besproken, en bultige, aan de onderzijde goud- 

 gele blazen op de bladeren van populieren veroorzaakt. 



Men heeft nu de Exoasceeën met een overwinterend mj'^ce- 

 lium in de knoppen of twijgen met den naam Exoascus, die 

 zonder overwinterend mycelium met den naam Taphrina be- 

 stempeld ; — maar zoodanige onderscheiding wil mij evenmin 

 als Mej. Destrée (zie Tijdschr. over Plantenziekten, II, bl. 85) 

 gewettigd toeschijnen, daar het zeer wel zijn kan en ook 

 inderdaad voorgekomen is, dat van de eene of andere Exoas- 

 ceeënsoort, van welke men tot dus ver geen mycelium in 

 takken of knoppen ontdekte, toch later zoodanig mycelium 

 wordt aangetroff(Mi. Dit kan des te lichter plaats vinden, 

 omdat het mycelium der Exoasceeën niet altijd zoo heel gemak- 

 kelijk te ontdekken is. 



Omtrent den bouw en de plaatsing der asci of sporenzakjes 

 van de Exoasceeën wil ik nog 't volgende doen opmerken. 

 Soms groeien de korte cellen, waarin de onder de cuticula 

 aanwezige my ceeldraden zich hebben gesplitst, op de boven 

 beschreven wijze in haar geheel uit tot asci ; bij andere soorten 

 echter scheidt zich van de aldus onstane langwerpige cellen 

 het onderste gedeelte (de zoogenaamde " steelcel ») af, terwijl 

 uit het bovenste, langere gedeelte de eigenlijke ascus of 

 sporeblaas wordt, waarbinnen zich de ascosporen vormen. 

 (Fig. 1 en 2.] — 



