— 03 — 



even erg, zooniet erger dan die welke b. v. Peronospora [Phy- 

 tophthora) infestans bij den aardappel vei'oorzaakt. 



Het wit der schorseneeren is dus voor de groenten tuinen 

 een zeer gevaarlijke ziekte, die alle tuinlieden dienen te kennen, 

 om haar des noods zooveel mogelijk te kunnen bestrijden. 



* 



Reeds in het voorjaar, van half Mei tot half Juni, ziet men 

 het « wit » verschijnen. — Bij den aanvang zijn het talrijke 

 witte stipjes, die op de bladeren ontstaan. Die stipjes groeien 

 weldra aan tot iets grootere, vrij goed afgeronde vlekjes van 

 1 tot 2 millimeter, en later worden zij nog iets grooter. Tevens 

 neemt men waar, dat die vlekjes tot kleine verhevenheden uit- 

 groeien, die nagenoeg als blaasjes uitzien. Ten gevolge van het 

 groot aantal dezer blaasjes, die men gewoonlijk dicht bij elkan- 

 der gezeten vindt, vloeien zij in vele gevallen ineen, vooral in de 

 lengterichting der bladeren, en kunnen aldus aanleiding geven 

 tot onregelmatige rijen van stippen, vlekken en strepen, die 

 echter, hoe groot zij ook worden, toch immer slechts weinig 

 boven de opperheid der bladeren uitsteken. Deze blaasjes, 

 welke ook hun vorm zij, hebben bij den aanvang een glanzen- 

 den, melkwitten wand ; later wordt deze geelachtig en barst de 

 wand open, zoodat de vlekken nu veeleer meelachtig uitzien. 



De aangetaste bladeren hangen weldra slap ; de nieuwge- 

 vormde bladeren worden zeer spoedig op hunne beurt besmet, 

 want de ziekte breidt zich met verbazende snelheid uit. De 

 plant blijft gedurende geruimen tijd kwijnend en in vele gevallen 

 sterft de nog jonge plant volkomen af. In andere gevallen ech- 

 ter ziet men de aangetaste planten nog herstellen : de zieke 

 bladeren verdrogen en liggen plat tegen den grond aan, doch 

 blijven nog geruimen tijd aan den wortelhals vastzitten; de 

 nieuwe bladeren, die in den loop der maand Juli, vooral in hare 

 tweede helft, gevormd worden, blijven in algemeenen regel 



