— 106 — 



sommige plaatsen niet meer loouend is en dus moet verlaten 

 wox'den. 



Tot de ziekten, die door zwammen worden teweeg 

 gebracht, behooren o. a. de echte meeldauw {Sphaero- 

 theca Castagnei Fckl.), de valsche meeldauw (Perono- 

 spora Viciae D.By.j, het erwten roest (Uromyces Pisi 

 D.By.), Ascochyta Pisi Lib,, waarvan in dit Tijdschrift reeds 

 spraak is geweest(l). enz. 



Onder de dierlijke vijanden van de erwt dienen 

 genoemd te worden : een paar blad luizen {Siphonophora 

 Ubnariae Schrk. en Aphis Pcipaveris Fb.) een b la a spoot 

 (Tfirips cerealiuni Halid.) een aardvloo {Haltica 

 ruflpes L) de roode spin [TetranycJius telarius), een 

 vliegenlar ve {Phytomyza Pisi Kalt.) verscheidene rupsen 

 van uilen, zooals de erwten uil [Mamestra Pisi L) en 

 andere, een paar snuitkevers {Sitones Uneatus L en 

 S. Uhialis Hbst) en in de allereerste plaats de erwtenkever 

 {Bruchus Pisi L.) Dit laatste insect is, vooral in de pro- 

 vincie Brandenburg (Duitschland) oorzaak dat op sommige 

 plaatsen men van de vroeger rijkelijk winstgevende cultuur 

 der erwt heeft moeten afzien. 



Prof. Frank is, door tusschenkomst van de « Landwirth- 

 schaflskammer » dier provincie, in staat gesteld geworden 

 over de verspreiding en de levenswijze van den erwtenkever 

 en de door hem teweeggebrachte schade vele inlichtingen te 

 verzamelen, alsook eenige proeven te nemen. Hij heeft de 

 uitslagen van zijn onderzoek heden uitgegeven en tevens 

 daarbij aangeduid do verschillende thans gevolgde methoden 

 om den kleinen vijand te bestrijden. — Uit deze verhande- 



Zic : Vt\ W. Schipper. — Js er bij 't hardkoken van erwten een ster- 

 kere ontwikkeling van den celwand in 't spel ? — Tijdschr. o. Plantenz. 

 3« Jaarg. 18'J7. blz. 1. — Een der oorzaken van 't verschijnsel, dat veel 

 der gezaaide erwten t/ewoonlijh niet gedijen. ld. id. blz. 38 met Plaat 3. 



