— 1U7 -^ 



ling, die uit meer dan een oogpunt belangrijk is, zullen wij 

 het bijzonderste samenvatten, met enkele aanmerkingen 



van onzentwege. (1) 



» 



De erwtenicever belioort tot de groote familie der snuit- 

 kevers, die zoovele schadelijke dieren bevat. De snuit- 

 kevers of Gurculioniden zijn over 't algemeen gemakkelijk 

 te herkennen aan den kop, die tot een langeren of korteren 

 snuit is verlengd, waarop aan weerszijde de dikwijls knie- 

 vormig gekromde sprieten zijn ingeplant. Het geslacht 

 Bruchus, waarvan de erwtenkever een der vertegenwoor- 

 digers is, staat echter als het ware op de grens van de familie 

 der snuitkevers, want bij Bruchus is de snuit reeds zeer kort 

 en daarbij vrij breed, zoodat de gelijkenis met andere 

 geslachten der Gurculioniden niet onmiddellijk in 't oog 

 springt. (2) 



Bij Bruchus is de lichaamsvorm bijna vierhoekig- 

 rond en de dekvleugels laten een gedeelte van het achterlijf 

 onbedekt. Tevens zijn alle Bruchus-soovlen gekenschetst 

 door hare levenswijze : deze kevers doorloopen gansch hunne 

 ontwikkeling in de zaden van planten; vooral komen veel 

 soorten voor in zaden van Vlinderbloemigen (Papilionaceën 

 of Leguminosen), zooals boonen, wikken en talrijke andere, 

 hoogstwaarschijnlijk, omdat men bij deze familie vele plan- 

 ten met groote zaden aantreft, die aldus de noodige ruimte 

 tot de ontwikkeling van de kevers aanbieden. 



(1) Prof. D'' Frank. — Der Erbsenkafer, seine wirthschaftliche 

 Bedeutung und seine Bekampfioig. — Arbeiten aus der biologischen 

 Abtheilung für Land- und Forstwirthschaft am Kaiserlichen Gesund- 

 heitsamte. Erster Band, Hoft 1, bldz. 86, met 1 plaat. — Berlijn 1900. 



(2) Dit is zelfs de reden, waarom in de moderne boeken over 

 entomologie, de familie der Bruchiden gewoonlijk afgezonderd wordt 

 van die der Gurculioniden. De Bruchiden worden dan beschouwd als ver- 

 want met de Chrysomeliden (Bladkevers of Goudhaantjes). G. S. 



