_ 108 — 



De erwten kever, Bruchus Pisi L, is lang-eivormig, 

 zwart, met vlekken die vrij dicht met witgraiiwe haren zijn 

 bezet. De vier eerste leden der sprieten, de voeten en sche- 

 nen der voorpooten, alsook meestal de voeten en het eraan- 

 grenzende gedeelte van de schenen der middelste pooten zijn 

 roodachtig. 



De erwtenkever leeft uitsluitend in de zaden van de 

 erwt. De BrucJms-soovien die in andere vlinderbloemige 

 gewassen voorkomen, mogen niet met den erwtenkever 

 verward worden. Zelfs de soorten, die in nauw verwante 

 planten als boonen, wikken en linzen leven, hebben met den 

 erwtenkever niets te maken. (1) 



Het is niet moeilijk de beschadiging, die de erwten- 

 kever veroorzaakt, te onderscheiden van beschadigingen, 

 die door andere insecten aan de zaden worden teweegge- 

 bracht. Een door Bruchus bewoonde erwt vertoont op 

 't oogenblik dat de peulen gedorschen worden, uitwendig 

 geene wonde of vreterij; zij is volkomen glad en goed 

 gevormd, maar zij vertoont ergens eene nagenoeg cirkel- 

 ronde vlek van 2 tot 2.5 millimeter doorsnede, die door 

 eene meer blauwachtige grauwe kleur op de natuurlijke 

 helgele kleur afsteekt. Onder die vlek bevindt zich 

 een cirkel ronde holte, waarover de zaadhuid onge- 

 schonden uitgespannen is gebleven als een trommel vel. 

 Juist doordat de zaadhuid op die plaats zich boven een holte 

 bevindt, in stede van boven de harde zaadmassa, is de kleur 

 grauwachtig. In de ronde holte bevindt zich, zoolang zij 

 door de zaadhuid gesloten is, de erwtenkever, die er nauwe- 



(1) Men zie echter onze aanmerking op bladz. 114. 



