— 114 — 



Het kieming'spercent der erwten, die nog door de kevers 

 bewoond zijn, blijkt iets liooger te zijn dan bij de zaden, 

 die door de insecten verlaten zijn, hetgeen ook gemakkelijk 

 te verklaren is. Bij de eerste immers is de wondvlakte nog 

 door een dekseltje (de zaadliuid) verborgen, die liet binnen- 

 dringen van rechstreeksche voclitiglieid en van ontbindings- 

 organismen uit den grond verhindert, hetgeen natuurlijk niet 

 het geval is bij de erwten, waar de kevers reeds uitge- 

 kropen zijn. (1) 



Uit de mededeelingen blijkt duidelijk dat sommige erw- 

 tenvariëteiten meer dan andere te lijden hebben; onder de 

 meest aangetaste komen ongelukkiglijk de beste erwten- 

 variëteiten voor, zooals b. v. de Victoria-erwt. — In Kietz 

 bij Küstrin a. O. heeft men de cultuur van de ronde erwten 

 moeten opgeven ; thans kweekt men er eene hoekige varië- 

 teit, de Kagererwt, die tot hiertoe niet aangetast wordt. 



De akkererwt {Pisum arwensé), die een nauwverwante 

 soort {niet versclieidenheid) van de gewone erwt of zaaderwt 

 {Pisum sativuni) is wordt door Bruc/ius Pisi niet aangetast : 

 deze kever is dus streng monophaag d.w.z. dat hij uitsluitend 

 op ééne soort planten leeft. (2) 



In Duitschland is de erwtenkever zeer verspreid, zoo 

 als blijkt uit de lijst provinciën en districten, die door Frank 

 werd opgemaakt naar de ingezonden berichten. Daaren- 



(1) Sommige proefnemers verkregen minder gunstige uitkomsten : Prof. 

 Popenoe vond oji 275 aangetaste erwten er slechts 69, dus 25 t. h., waarvan 

 de kiem niet geheel of gedeeltelijk vernietigd was. — J. Fletcher bekwam 

 slechts 17 o/o kiemplanten; maar slechis 2 «/o ontwikkelden zich volkomen en 

 droegen op hare beurt /aden ; de andere bleven zwak en ziekelijk. 



(2) Volgens sommige schrijvers zou nochtans de erwtenkever ook kunnen 

 leven in de akkererwt {Pisum ai've^isc), in de boon {Vicia Faba) en in 

 Cyti!>uH. 



