— 117 — 



Het grootste aantal der orwtenkevers gaat echter met 

 de geoogste zaden naar scliuren en zolders, waar reeds op 

 einde September het kevertje zelf in de erwten te vinden is. 

 Verwijdert men zelf met geweld het dekseltje van de holte, 

 dan komt, bij de gewone temperatuur, het diertje uit zijne 

 Avieg gekropen, doch tracht weldra zich hier of daar weg te 

 stoppen en blijft dan onbeweoglijk gedurende den ganschen 

 winter zitten, ook wanneer de warmte in het vertrek vrij 

 hoog is. Door aangetaste erwten in een verwarmde kamer 

 te brengen, kan men zelfs, van in October b.v., de kevers 

 opwekken om het deksel te verwijderen en hunne gevangenis 

 te verlaten, maarzij zijn weinig levendig, wanneer zij aldus 

 te vroegtijdig te voorschijn komen en zoeken weldra eene 

 schuilplaats op. 



Bij de landbouwers worden de erwten in den herfst of 

 in den winter gedorschen en dan verder in schuren of op 

 zolders bewaard; de kevers brengen op dergelijke plaatsen, 

 die natuurlijk vrij koud zijn, doch voor te groote koude 

 beschutten, den winter gemakkelijk door. Bij de voorjaars- 

 warmte verlaten een aantal kevers hunne woning, doch 

 schuilen weldra hier of daar weg; de meesten echter blijven 

 in de erwten zitten tot op het oogenblik van den zaaitijd, 

 d.w.z. einde Maart en tot begin April. Zelfs heeft men 

 levende erwtenkevers in de zaden aangetroffen tot in het 

 begin van de maand Mei ; dit is echter als de uiterste grens 

 te beschouwen. 



De kevers zijn bij zonnig weder zeer levendig en vlug, 

 en kunnen ongetwijfeld vrij groote afstanden afleggen, een 

 halve mijl en meer nog, om van uit hunne schuilplaatsen in 

 schuren en zolders, voor zooveel de insecten vroeg in het 

 voorjaar de zaden hadden verlaten — de erwten velden te 

 bereiken. 



Wat nu de erwten betreft, die met het insect erin 



