— lis — 



gezaaid worden, het is beM'ezen dat het in zulk geval uit 

 den grond weet vrij te komen om naeenigen tijd tot de voort- 

 planting over te gaan. Hoe nadeelig het zaaien van derge- 

 lijke erwten moet zijn, zal eenieder wel beseüen. 



Geen enkele levende kever blijft na den winter in de 

 erwten zitten. In verjaarde erwten worden nooit meer 

 levende kevers aangetroffen. 



Gedurende de voorjaarsmaanden, wanneer de erwten 

 op het veld aan 't groeien zijn, vindt men de erwtenkever 

 op de erwtenplanten zitten ot' er rondom heenvliegen, dik- 

 wijls in gezelschap van andere kevers, die nagenoeg te gelij- 

 ker tijd te voorschijn komen, doch een andere levenswijze 

 hebben en soms de erwt, zij het dan ook op andere manier, 

 beschadigen, zooals b. v. de groote snuitkever uit het geslacht 

 der bladrandkevers {Sit07ies), die de randen van de bladeren 

 der erwten en andere vlindorbloemige gewassen zaagvormig 

 uitvreet. Bij rechtstreekschen zonneschijn wordt J5rwc/ms 

 Pisi tot levendig vliegen aangespoord ; anders zit hij gaarne op 

 de erwtenplanten en wel bij voorkeur op de stengels, in de 

 oksöls van bladeren en takken. De paring geschiedt om- 

 streeks einde Mei en in de eerste helft van Juni, waarna de 

 eieren op de jonge erwtenpeulen worden gelegd. Daar- 

 mede is het leven van den kever geëindigd. 



Het is tot nog toe niet bekend of de erwtenkever eenig 

 voedsel als volkomen insect verbruikt, b. v. van April tot 

 in Juni; misschien, zegt Frank, zuigen zij op eene niet in 't 

 oogspi-ingende wijze sappen uit de stengels of drinken zij 

 dauwwater. (1) 



Het is nog niet uitgemaakt op welke wijze het wijfje 

 bij het eierleggen Le werk gaat. Aüsschien boort het insect 



(1) Hei schijnt integendeel bekend te zijn dat de erwtenkever, in den toestand 

 van volwassen insect, de iiladeren der ei'wtenjjiant vreet. 



