— 120 — 



1. Door de kevers, die zich bevinden in de erwten, 

 welke bij den oogst verloren gaan en op den akkei' achter- 

 blijven. Deze kevers bevinden zich voorzeker niet in de 

 beste voorwaarden, maar toch zullen een zeker aantal van 

 hen overwinteren en in het voorjaar naar de naburige 

 erwtenvelden kunnen vliegen. 



2. Door de kevers, die in schuren en op zolders vroeg- 

 tijdig de erwten verlaten hebben, doch zich aldaar hebben 

 verborgen gehouden tot het goede weder aanbrak. Daar 

 de erwtenkevers goed vliegen, kunnen zij van uit hunne 

 schuilplaatsen de erwtenvelden van den omtrek gaan op- 

 zoeken. 



3. Door de kevers, die zich nog in het zaad bevinden, 

 op het oogenblik van de zaaiing en die aldus gebracht zijn 

 ter plaatse zelf, waar zij schade kunnen aanrichten. 



^len mag dus zeggen dat ieder veld, waar door erwten- 

 kevers aangetaste erwten zijn gegroeid, — iedere schuur of 

 zolder, waarin door erwtenkevers bewoonde erwten gedu- 

 rende den winter en tot in het voorjaar hebben gelegen, — 

 en eindelijk ieder partij zaaierwten, die erwtenkevers bevat- 

 ten, voor de gansche streek een gevaar van nieuwe versprei- 

 ding van deze insecten oplevert, juist wegens het groote 

 gemak, waarmede het dier zich verplaatst. 



Dit alles brengt tevens mede dat de bestrijding van den 

 erwtenkever, om al hare vruchten te dragen, door allen, die 

 dezelfde streek bewonen, gedurende hetzelfde jaar moet 

 ondernomen worden. Alleen dan is eo.n uitroeiing van het 

 insect te verwachten en kan de erwtencultiiur in een aange- 

 taste streek weer loonend worden. — Afzonderlijke pogin- 

 gen zijn natuurlijk daarom niet ganscli nutteloos, maar de 

 uitkomsten zijn gering in vergelijking mot die welke bij 

 gemeen overleg en bij algemeene toepassing kunnen ver- 

 kregen worden. 



