— 1-23 — 



hunne woning verlaten, de oppervlakte niet meer bereiken 

 kunnen. 



3" Het verhinderen dat de kevers voor den zaaiiijd de 

 erwten verlaten en uit schuren en zolders loeer naar de 

 eriotenvelden terucj lieer en. Men dorsche den oogst zoo 

 vroeg mogelijk, verkoope spoedig het zaad of gebruike het 

 als voeder vóór het einde van den winter. Wil men de 

 erwten langer bewaren, dan verhitte men ze of behandele 

 men ze met zwavelkoolstof onmiddelijk na het dorschen. 



4° Het verhinderen van de voortplanting der kevers. 

 Dit kan zonder veel moeite geschieden, wanneer bij gemeen 

 overleg in gansch de streek gedurende één jaar geen erwten 

 worden gekweekt of, indien men er kweekt, de erwten 

 worden afgemaaid, vóór het rijp worden, om ze als groen- 

 voeder te gebruiken. Iii beide gevallen Avordt het ontstaan 

 van een nieuw geslacht erwtenkevers volkomen onmogelijk 

 gemaakt en daar de kevers van het vorige jaar sterven, zal 

 men voor jaren welliclit van de plaag bevrijd zijn. 



Ofschoon Frank meent te mogen aannemen datBruchus 

 pisi de akkererwt {Pisum arvense) niet aantast, ware het 

 toch voorzichtig gedurende hetzelfde jaar dit gewas ook niet 

 te kweeken, want het ware niet onmogelijk dat de kever, 

 door den nood gedwongen, zou beproeven zijne eieren te 

 leggen op deze erwtensoort, die met de gewone erwt zoo 

 nauw verwant is. 



Natuurlijk moet dan in het vervolg uitsluitend van 

 kevervrije erwten gebruik gemaalvt worden bij het zaaien. 



G. Staes, 



