— 1:^5 - 



omgeving terugtrekken en op eilandjes gaan gelijken, die 

 door eene cirkelvormige sleuf van de rest gescheiden zijn, 

 en ten laatste ook het onder haar gelegen weefsel loslaten 

 en afvallen. Het microscopisch onderzoek leert, dat zij uit 

 platte, tafelvormige, bruine, luchtvoerende cellen bestaan, 

 en dat hare kleur zoowel door eene verandering der cel- 

 wanden als door eene wijziging van haren inhoud, die tot 

 eene verschrompelde massa verdicht is, wordt teweeg 

 gebracht. De witte vlekjes zijn ruimten met kleurlooze, los 

 aaneenliggende, bolvormige cellen gevuld, m. a. w. lenticel- 

 len, die, zooals bij vele andere boomen en heesters, de oor- 

 spronkelijk door een huidmondje ingenomen plaats, zijn 

 komen vervangen. 



« De uitkomst van dit onderzoek kan, in verband met 

 het ontstaan der zwarte vlekken, niet anders leiden dan tot 

 de voorstelling, dat de huidmondjes of lenticellen de plaatsen 

 zijn, waar de sporen eener vroegere generatie op nederdaal- 

 den en kiemden, en dat de l^iembuizen eene vergiftige stof 

 afscheiden, die de hierboven beschreven veranderingen 

 teweeg brengt. » 



De myceliumdraden zijn des te talrijker naarmate men 

 dieper de zieke vlekken onderzoekt. « Deze draden kruipen 

 in de intercellulaire gangen verder, doch zijn zoo uiterst dun 

 en daarbij zoo geheel kleurloos, dat er tusschen hen en de 

 gezonde celwanden, tusschen welke zij heenloopen, geen 

 onderscheid valt waar te nemen. Eerst nadat men den fijn 

 korreligen inhoud der myceliumtakken, onder het gebruik 

 van sterker lenzen, heeft leeren kennen, wordt de taak ge- 

 makkelijker, en wanneer ten slotte de celwanden van het 

 omliggend schorsweefsel zelf, onder den invloed van het 

 vergif, begonnen zijn van tint te veranderen, kan men ver- 

 klaren, dat liet zoeken geen bezwaar meer oplevert. » 



« Er kan twijfel bestaan of de veranderingen, die in de 



