— 13G — 



Zij komen — evenals de spermogoniën — in de maand Mei op 

 den stengel en de dikkere takken te voorschijn en staan in 

 onregelmatige eivormige of langwerpige groepen vereenigd of 

 in rijen geplaatst. Wanneer de accidiën opengaan, vormt 

 liet overblijvend, boven de bladoppervlakte uitstekend gedeelte 

 van den wand dier vruchtorganen een nagenoeg kort-cylin- 

 drischen ring met onregelmatig ingesneden randen (1) De 

 sporen — aecidiosporen — hebben een afgeronden veel- 

 hoekigen vorm en bereiken in doorsnede 0,015-0,028 mm.; 

 hare kleur is oranjerood, daar haar inhoud diezelfde tint heeft 

 en haar fijnkorrelige wand kleurloos is. 



Later verschijnen de zomer sporen of ure do sporen 

 in lange, smalle, vlakke hoopjes, die gedurende geruimen tijd 

 door de opperhuid van de plant bedekt blijven. De sporen 

 zijn onregelmatig- kogelrond of elliptisch, 0,020-0,030 mm. 

 lang en 0,017-0,025 mm. dik; haar inhoud is oranjerood en 

 haar fijnstekelige wand bleekbruin; vandaar de kaneelkleurige 

 tint der hoopjes in hun geheel beschouwd. 



Nog later verschijnen de wint er sporen of teleuto- 

 sporen. Deze zijn vereenigd in vrij dikke, eivormige of ver- 

 lengde of zelfs streep vormige hoopjes, die zelf zonder orde 

 verspreid staan of in elliptische rijen schijnen geplaatst te 

 zijn; dikwijls vloeien dicht bij elkander gelegen wintersporen- 

 hoopjes ineen ; hunne kleur is donkerbruin en schemert dwars 

 door de ontkleurde opperhuid heen, die gedurende langen tijd 

 deze sporenhoopjes bedekt. De verkleuring der opperhuid 

 strekt zich ook rondom deze hoopjes uit, waardoor deze des te 

 beter in 't oog vallen. Deze ontkleurde plek wordt door een 

 bruinen zoom van het overige gezond gedeelte der opperhuid 

 gescheiden. 



(l) Vergelijk met de aecidiën van het graanroest in het boven aangehaald 

 opstel, (bladz. 151-152-153 tig. 7-8-9-10). 



