— 139 — 



EEN miDDEL TEGEN DE - KNOLVOETEN " DER KRUISBLOEIÜIGEN. 



Het zal wel onnoodig zijn in dit tijdschrift op de 

 « knolvoeten » van knollen (rapen), kooien, koolzaad, enz. 

 terug te komen. Wij schreven reeds vroeger een opstel over 

 deze zoo verspreide en zoo zeer terecht gevreesde zielUe, die 

 bij een aantal kruisbloemige planten opzwellingen aan de 

 wortels veroorzaakt, welke opzwellingen later in verrotting 

 overgaan. Wij bespraken daarin de uitwendige verschijn- 

 selen, den ontwikkelingsgang en de oorzaak der ziekte, 

 alsook de tot dan toe bekende bestrijdingsmiddelen. Wij 

 meenen dus te kunnen volstaan met naar dit opstel te ver- 

 zenden (1), 



Wij wenschen hier echter een en ander aan te halen 

 uit een opstel, dat de heer Peiffer, staatslandbouwkundige 

 te Dendermonde, liet verschijnen (2) en dat wij verder vol- 

 ledigen naar mondelingsche mededeelingen, die ons gedaan 

 werden, terwijl wij er tevens enkele opmerkingen willen 

 aan toevoegen : 



De knollen of rapen worden in België op zeer groote 

 schaal verbouwd; immers volgens de statistieken worden 

 jaarlijks nagenoeg 137,000 hectaren met dit gewas bezaaid; 

 alleen in de provincie Oost-Ylaanderen, waar de knollen 

 gedurende den winter het voornaamste voedsel voor het vee 

 uitmaken, neemt hunne teelt ieder jaar meer dan 56,000 hec- 

 taren in beslag, op een totale oppervlakte van 300,000 hec- 

 taren (met inbegrip van steden, bosschen, weiden, enz,j. Op 



(1) G. Staes. De Knolvoeten van Kooien, Knollen en andere Kniis- 

 hlocmige Planten. Tijdsch. over Plantenziekten. 3e Jaarg. 18Ö7, bladz. 

 169-184. 



(2) A. Peiffer. Een nieuw middel tegen de Knolvocten lij de Kruis- 

 hlocmigen. Landbode 1900, bladz. 794. 



