- — 147 — 



thecia zich een opening vormen tot het vrijlaten der sporen) 

 doorboord is. 



« Van verwoestingen in den vorm van resorbtie (oplos- 

 sen en verdwijnen) van weefsels en het ontstaan van caver- 

 nen (holten of ruimten), neemt men, geheel anders dan hij 

 Lepfosphaeria vagahïmda hij Tüïa, niets 'waar. Desniette- 

 genstaande is het vergiftigend vermogen van de Negundo- 

 zwam veel krachtiger dat van de K7m-zwam, zooals hieruit 

 blijkt dat, volgens de ondervinding der boomkweekers, de 

 eenmaal aangetaste Negundines ten doode zijn opgeschreven,, 

 terwijl de Tilia's, zooals men zich uitdrukt, door het kwaad 

 heengroeien en stand houden. 



« Het lijden der Negundo-takken wordt, evenals bij 

 Tllia aangekondigd door plaatselijke verkleuringen van het 

 kurk weefsel, waarop eerst roodbruine en later verbleekte, 

 zwarte omzoomde vlekken en vlekjes zichtbaar worden. 

 Voornoemde vlekjes beginnen langzamerhand zich te rim- 

 pelen en van liet lager gelegen schorsparenchym los te 

 maken. Inmiddels worden kleine zwarte lichaampjes, door 

 het periderma (opperhuid) zichtbaar, en nemen deze gaande 

 "Vi^eg zoodanig in hoogte toe, dat zij dit vlies bereiken. Door 

 de drukking, welke zij daarop uitoefenen, wordt de opper- 

 vlakte vaji het takje een weinig oneffen, tot eindelijk de 

 papillen der perithecia het periderma doorboren.,.. De 

 rijpe sporen hebben nu eens een langwerpig-elliptischen, en 

 dan eens een knötsvorm, en eene gele of geelbruine kleur. 

 Bij goed ontwikkelde exemplaren vindt men 7 tusschen- 

 schotten en eene oppervlakkige insnoering op de hoogte van 

 het derde. 



« Dé besmetting heeft bij Negundo niet door tusschen- 

 komst van stomata, maar waarschijnlijk door die van won- 

 den plaats, welke in de nabijheid van den voet der blad- 

 knoppen gevonden worden, en zonder twijfel het gevolg zijn 



