— 151 — 



éénmaal op Asclepias sip^iacus en éénmaal op Panicum 

 sanguinale, Avelke planten namenlijk in een' boomgaard 

 stonden, "waar de boomen in bijzonder sterke mate door San 

 José schildluizen waren aangetast. 



Ik heb nu nog eens nauwkeurig de jongste werken van 

 Willis G. Johnson te College-Park (Maryland), F. M. Web- 

 ster te Woester (Ohio), Stephen Forbes te Urbana (Illinois), 

 John B. Smith te New-Brunswick (N. Jersej-), William 

 Alwood (Virginia), en anderen nagelezen, en vind daarin 

 opgegeven de uitvoerige lijsten van alle gewassen, waarop 

 men de S. J. schildluis, 't zij geregeld en in groeten getale, 

 't zij slechts occasioneel, heeft aangetroffen; ik vind in die 

 lijsten allerlei boomen en struiken genoemd, maar geen 

 enkele Conifeer, noch eenig kruidachtig gewas, met uitzon- 

 dering altijd van Asclepias syriaca en Panicum sangui- 

 nale, waarop Johnson ze éénmaal verdwaald vond. Het 

 schijnt dat in Frankrijk de meening heerscht,dat men de San 

 José schildluis occasioneel op bollen of bolgewassen heeft 

 aangetroffen. Ik kan zeer positief verklaren, dat geen 

 enkele betrouwbare Amerikaansche of Europeesche autori- 

 teit melding maakt van het voorkomen van 't bedoelde 

 insekt op bolgewassen. M. i. kan er zelfs voor den meest 

 vurigen voorstander van wettelijke bci)alingenop den invoer, 

 ten doel hebbende de wering van schadelijke insokten en 

 plantenziekten, geen aanleiding bestaan om met 't oog op 

 de overbrenging van de San José scale, den invoer 

 van bolgewassen en Coniferen van uit Amerika te verbieden. 



In de tweede plaats wil ik er op wijzen, dat er geen 

 tegenspraak behoeft te bestaan en ook niet bestaat tusschen 

 mijne conclusiën en die van de Hecren D'. C. Brick en D'. 

 L. Reh te Hamburg fzie Verslag van « Station fiir Pflan- 

 genschutz », I. lSl)S-90). De Heer Dauthenay schrijft, dat 

 ik zou hebben geconcludeerd : « qu'il n'était pas a craindre 



